MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Astronomy

Dysk akrecyjny

Zbadaj świecący dysk akrecyjny w 3D: wybierz pierścień, wyodrębnij jego widmo i porównaj napływ masy do środka z transportem momentu pędu na zewnątrz.

Dysk akrecyjny — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Stały newtonowski dysk o zerowym wewnętrznym momencie obrotowym, nie symulacja GRMHD. H/r jest określony niezależnie: efektywna temperatura powierzchni nie określa temperatury płaszczyzny środkowej. Ten sam skończony promień promieniowania jest używany dla sceny, jasności i widma; zewnętrzny zbiornik dostarcza masę i przyjmuje moment obrotowy. Zakłada się grubość optyczną, lokalne promieniowanie cieplne i stałą alfa. Brak pionowego rozwiązania termicznego, ciśnienia promieniowania, wiatrów, korony, absorpcji, utwardzania rozpraszającego, relatywistycznego przesunięcia Dopplera, grawitacyjnego przesunięcia ku czerwieni lub ugięcia światła. Krawędź 6 GM/c² jest tylko odniesieniem Schwarzschilda we wzorze newtonowskim. Promień białego karła jest określony, nie wywnioskowany z masy; warstwa graniczna i światło gwiazdy są pominięte ze spektrum. Eddington jest sferycznym odniesieniem jonizowanego wodoru, nie automatycznym progiem wiatru. Tekstura i ekspozycja są ilustracyjne; widoczne kolory CIE są znormalizowane i jasność jest kompresowana. Log promień i wzmocniona grubość są przekształceniami wyświetlania. Zegary orbitalne i podróży wewnętrznej są oddzielne.

Równania modułu
Równania
F(r) = 3GM Mdot / (8πr³) [1 − sqrt(r_in/r)]; T_eff = (F/σ)^(1/4)
r(T_max) = (49/36) r_in; T_eff(r_in) = 0
L(<R) = GM Mdot/(2r_in) [1 − 3r_in/R + 2(r_in/R)^(3/2)]
L_ν = 4π² integral r B_ν(T_eff) dr; F_ν(obs) = L_ν cos(i)/(2πD²)
ν_visc = α(H/r)² r² Ω; Σ = Mdot[1−sqrt(r_in/r)]/(3πν_visc)
v_r = −Mdot/(2πrΣ); Mdot sqrt(GMr) − torque = Mdot sqrt(GMr_in)
L_Edd = 4πGM m_p c/σ_T

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Czarna dziura — Obraz z aplikacji

Physics / Astronomy

Czarna dziura

Soczewkowanie grawitacyjne: śledzenie promieni po geodezyjnych Schwarzschilda.

Ślad satelity na Ziemi — Obraz z aplikacji

Astronomy / Earth

Ślad satelity na Ziemi

Wybierz prawdziwego satelitę lub zbuduj własnego: wysokość, nachylenie, mimośród i perygeum. Śledź jego drogę nad obracającą się Ziemią i na płaskiej mapie i znajdź orbity, które się powtarzają, wiszą nad północą lub dotrzymują kroku Słońcu.

Między dwiema orbitami — Obraz z aplikacji

Astronomy

Między dwiema orbitami

Podnieś orbitę ziemską lub poleć tymi samymi dwoma impulsami na Księżyc, Wenus, Marsa lub Jowisza: fazowanie, okno startowe, impuls z orbity parkingowej i przechwycenie na drugim końcu oraz bieliptyczna alternatywa.