MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Astronomy

Zderzenie galaktyk

Odkryj galaktyczne spotkanie: przechylaj dyski, podążaj za gwiazdą i porównaj przeciwstawne rotacje. Mosty pływowe i ogony wyłaniają się z trajektorii gwiazd testowych.Opcjonalne ciemne halo i dynamiczne tarcie ilustrują, jak jądra mogą się łączyć.

Zderzenie galaktyk — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Gwiazdy rzadko zderzają się bezpośrednio podczas galaktycznego spotkania. Różnicowa grawitacja rozciąga gwiezdne dyski w mosty i ogony. Gwiazdy są bezmasywnymi śladami, bez własnej grawitacji dysku lub gazu. Z włączonymi ciemnymi halo, sztywne potencjały Plummera pogłębiają pole; opcjonalne dynamiczne tarcie usuwa energię orbitalną. Jądra łączą się w określonej małej separacji. To ilustruje mechanizm fuzji, a nie skalibrowany czas fuzji lub przewidywanie dla Drogi Mlecznej i Andromedy. Dodatnia energia gwiazd jest tylko natychmiastową diagnostyką w zmieniającym się potencjale.

Równania modułu
Równania
Jednostki: G = 1, masa pierwotna 1, promień dysku 1; masa intruza q i promień dysku sqrt(q); para środka masy w spoczynku
Rdzenie: zmiękczony potencjał, epsilon = 0.3; mu = q/(1+q); E = mu*v²/2 - q/sqrt(r²+epsilon²)
start: D0 = 8; v_escape = sqrt(2*(1+q)/sqrt(D0²+epsilon²)); v = f*v_escape; E0 = q*(f-1)*(f+1)/sqrt(D0²+epsilon²)
Bez halo: f < 1 oznacza orbitę związaną; f = 1 oznacza granicę ucieczki; f > 1 oznacza orbitę nie związaną. Zmiękczone orbity nie są dokładnymi stożkami Keplera. Sama orbita związana nie gwarantuje koalescencji.
Punkt zwrotny: h²/(2*r_p²) - (1+q)/sqrt(r_p²+epsilon²) = E/mu; h = b*v
gwiazdy: 2100 bezmasywne cząstki na dysk w podstawowej rozdzielczości, skalowane przez mnożnik cząstek; 20 pierścienie; prędkości początkowe sqrt(M/r) używają przybliżenia masy punktowej, a zmiękczający 0.05 jest używany w siłach gwiazdowych.
integracja: kick-drift-kick leapfrog dt = 0.005; prognoza używa tego samego integratora jądrowego i próbkuje jego trajektorię do wyświetlania
tail fraction: odległość > 2 w jednostkach promienia pierwotnego dysku od jądra narodzinowego; jest to geometryczna diagnostyka, a nie test ucieczki
Bez halo, energia gwiezdna: v²/2 - 1/sqrt(r1²+0.05²) - q/sqrt(r2²+0.05²), w układzie barycentrycznym Dodatnia energia nie gwarantuje trwałej ucieczki z potencjału zależnego od czasu.
Spotkania gwiazd (ocena geometryczna bez skupienia grawitacyjnego): n = 10^11/(pi*15000²*300) pc^(-3); promień słoneczny = 2.3e-8 pc; sigma = pi*(2*2.3e-8)²; średnia wolna droga = 1/(n*sigma), około 3.19e14 pc
Tarcie: a = −4π ln Λ M ρ(r) [erf X − 2X/√π e^(−X²)] v/|v|³, X = |v|/(√2 σ) ;  ρ = 3M_h/(4π a³)(1 + r²/a²)^(−5/2), σ² = M_h/(6√(r² + a²))
Z halo: E_pair = mu v²/2 - q/sqrt(r²+epsilon²) - 2 eta q/sqrt(r²+a²) - eta² q/sqrt(r²+2a²); mu = q(1+eta)/(1+q)
Potencjał gwiezdny dodatkowo zawiera -eta/sqrt(r1²+a²) - eta q/sqrt(r2²+a²).
eta = M_h/M_nucleus; a = 1; R_merge = 0.3

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Krzywa rotacji galaktyki — Obraz z aplikacji

Astronomy

Krzywa rotacji galaktyki

Krzywa, która powinna opadać i nie opada: ciemna materia jako pomiar. Gwiazdy galaktyki krążą z prędkością, jaką dyktuje jej masa - zgrubienie, dysk wykładniczy z dokładnym potencjałem Freemana, dysk gazowy - a za kilkoma długościami skali ta prędkość musi opadać jak u planet. Zmierzone krzywe pozostają płaskie. Dodaj halo, wyłącz je, porównaj z danymi i odczytaj χ²; patrz, jak szprycha gwiazd zwija się w spiralę.

Prawo Hubble'a — Obraz z aplikacji

Astronomy

Prawo Hubble'a

Poznaj trójwymiarową mapę galaktyk, zmierz przesunięcia widm i zbuduj diagram Hubble’a. Sprawdź wpływ prędkości swoistych, błędów odległości i wyboru obserwatora.

Czynnik skali Friedmanna — Obraz z aplikacji

Astronomy

Czynnik skali Friedmanna

Podróżuj przez czas kosmiczny, porównuj historie ekspansji i badaj, jak materia, promieniowanie i próżnia prowadzą do rozszerzania, kolapsu lub odbicia.