MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Physics / Engineering

Układy bloczków

Policz nośne odcinki liny, a masz przełożenie. Praca się nie zmienia: maszyna kupuje siłę drogą, nigdy energią.

Układy bloczków — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Policz odcinki liny ciągnące ciężar w górę - to jest właśnie przełożenie, a nie liczba z tablicy. Podnieś ten sam ciężar przez blok stały albo przez sześciokrotny wielokrążek: włożona praca jest identyczna, wielokrążek tylko rozkłada ją na sześć metrów liny. Obok układu wznoszą się dwa znaczniki, ciężar i wybrana lina, i rozchodzą się dokładnie o przełożenie: siłę kupuje się drogą, nigdy energią. Dodaj tarcie, a praca włożona wzrośnie, gdy użyteczna nie drgnie - sprawność potrafi tylko zabierać.

Równania modułu
Równania
Segmenty liny F = W / n,   n = utrzymujące ładunek
d_rope = n · d_load (praca nie jest mnożona)
η = W d_load / (F d_rope)

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Gdzie jest klocek? — Obraz z aplikacji

Physics

Gdzie jest klocek?

Losowe zdjęcia klocka na torze bez tarcia budują histogram - i zbiega on do 1/v, klasycznego cienia |psi|^2.

Z obwodu LC — kubit — Obraz z aplikacji

Physics

Z obwodu LC — kubit

Oscylator LC ma poziomy równoodległe, więc nic w nim nie może być układem dwupoziomowym. Zamień cewkę na złącze Josephsona, a parabola stanie się kosinusem: poziomy zbiegają się o anharmoniczność α, więc sterowanie na 0→1 zostawia 1→2 w spokoju. Druga liczba, dyspersja ładunkowa, spada wykładniczo z √(E_J/E_C), a α tylko liniowo - ta wymiana to transmon. Obie liczby wychodzą z hamiltonianu diagonalizowanego na żywo, a impuls π pokazuje wyciek, na jaki pozwala anharmoniczność.

Zorza polarna (magnetosfera) — Obraz z aplikacji

Physics / Astronomy / Earth

Zorza polarna (magnetosfera)

Naładowana cząstka na prawdziwej dipolowej linii pola: albo odbija się przed dotarciem do atmosfery, albo opada - decyduje o tym wyłącznie jej kąt nachylenia.