Physics
Rozpraszanie Rutherforda
Aparatura Geigera-Marsdena w trzech wymiarach: źródło radu, złota folia, sferyczny ekran błyskający tam, gdzie ląduje każda cząstka alfa, mikroskop liczący jeden kąt - i rzadkie odbicie wstecz, które dało atomowi jądro.
Co się dzieje
Strzelaj cząstkami alfa w złoto i patrz, jak ślady wyginają się w hiperbole - chłodne w locie prostym, rozżarzone w zakręcie. Prawie wszystkie przechodzą niemal nietknięte; od czasu do czasu któraś trafia w jądro niemal czołowo i wraca, a histogram buduje słynny ogon 1/sin4 wprost na krzywej teoretycznej. Potem naciśnij Thomson: rozsmaruj ten sam ładunek po całym atomie, a odbicia znikną - dokładnie ta obserwacja dała atomowi jądro.
Równania modułu
Równania b = (Z₁ Z₂ e² / (4πε₀ E)) cot(θ/2) (parametr uderzenia rozpraszającego) dσ/dΩ = (Z₁ Z₂ e² / (16πε₀ E))² / sin⁴(θ/2) najbliższe podejście w θ = 180°: r = Z₁ Z₂ e² / (4πε₀ E)
