MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Astronomy

Obserwatorium egzoplanet

Odkryj niewidoczną planetę przez tranzyt i prędkość radialną. Zapisuj zaszumione pomiary, wyznaczaj promień i masę oraz badaj ograniczenia wniosków.

Obserwatorium egzoplanet — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Ujawnij niewidzialną planetę za pomocą fotometrii tranzytu i prędkości radialnej gwiazdy.Rejestruj zakłócone obserwacje, wywnioskuj promień i masę i zbadaj granice tych wniosków.

Jedna nieprzezroczysta ciemna planeta, jedna sferyczna gwiazda, stała orbita Keplera; brak plam, atmosfery, odbitego/termicznego światła planetarnego, sygnału wtórnego zaćmienia, TTV lub innych ciał. Dysk gwiazdowy jest powiększonym wyjaśnieniem geometrycznym, a nie rozpoznanym obrazem z prawdziwego teleskopu egzoplanety. Tranzyt zero minimalizuje projekcję separacji na pierwszym planie; każdy kontakt jest rozwiązywany niezależnie. Współczynniki kwadratowe krawędzi są ograniczone do u1>=0, u2>=0, u1+u2<=1, więc intensywność pozostaje nieujemna. Fotometria integruje okulowaną intensywność i skończoną ekspozycję, z opcjonalnym stałym trzecim światłem. RV jest dodatnie z dala od obserwatora i nie ma arbitralnego wzmocnienia wyświetlania w obliczeniach. Kampanie syntetyczne używają jednolitego próbkowania i niezależnych błędów Gaussa określonych dla ekspozycji/wizyty; zmieniająca się ekspozycja nie zmienia automatycznie żądanego szumu. Próbki RV są natychmiastowe. Dopasowuje się do warunku znanego P, fazy, e, omega, inklinacji, a/R*, właściwości gwiazd, prawa krawędzi i rozcieńczenia; szacują k, K i przesunięcia, nie wszystkie parametry systemu. Zgłaszane błędy są lokalnymi formalnymi błędami 1-sigma; brak niepewności gwiazdowej/geometrii lub korelowanego szumu. Prog A 3-sigma jest ilustracyjnym sprawdzaniem sygnału stałego szablonu, a nie ślepym prawdopodobieństwem fałszywego alarmu. Średnia gęstość ma degeneracje kompozycji. B, zapisane próbki i powiększenia wyświetlania są oddzielne.

Model i jego ograniczenia

Jedna nieprzezroczysta ciemna planeta, jedna sferyczna gwiazda, stała orbita Keplera; brak plam, atmosfery, odbitego/termicznego światła planetarnego, sygnału wtórnego zaćmienia, TTV lub innych ciał. Dysk gwiazdowy jest powiększonym wyjaśnieniem geometrycznym, a nie rozpoznanym obrazem z prawdziwego teleskopu egzoplanety. Tranzyt zero minimalizuje projekcję separacji na pierwszym planie; każdy kontakt jest rozwiązywany niezależnie. Współczynniki kwadratowe krawędzi są ograniczone do u1>=0, u2>=0, u1+u2<=1, więc intensywność pozostaje nieujemna. Fotometria integruje okulowaną intensywność i skończoną ekspozycję, z opcjonalnym stałym trzecim światłem. RV jest dodatnie z dala od obserwatora i nie ma arbitralnego wzmocnienia wyświetlania w obliczeniach. Kampanie syntetyczne używają jednolitego próbkowania i niezależnych błędów Gaussa określonych dla ekspozycji/wizyty; zmieniająca się ekspozycja nie zmienia automatycznie żądanego szumu. Próbki RV są natychmiastowe. Dopasowuje się do warunku znanego P, fazy, e, omega, inklinacji, a/R*, właściwości gwiazd, prawa krawędzi i rozcieńczenia; szacują k, K i przesunięcia, nie wszystkie parametry systemu. Zgłaszane błędy są lokalnymi formalnymi błędami 1-sigma; brak niepewności gwiazdowej/geometrii lub korelowanego szumu. Prog A 3-sigma jest ilustracyjnym sprawdzaniem sygnału stałego szablonu, a nie ślepym prawdopodobieństwem fałszywego alarmu. Średnia gęstość ma degeneracje kompozycji. B, zapisane próbki i powiększenia wyświetlania są oddzielne.

Równania modułu
Równania
a^3=G(Mstar+Mp)P^2/(4pi^2); E-e sin(E)=M; t=0  przy minimalnej separacji nieba na pierwszym planie
X=-r cos(omega+f), Y=-r sin(omega+f) cos(i), Z=r sin(omega+f) sin(i), Z  w kierunku obserwatora
Kontakty:  sqrt(X^2+Y^2)/Rstar = 1 +/- k ; rozwiązać wejście i wyjście niezależnie
I(mu)=1-u1(1-mu)-u2(1-mu)^2; F=1-[ Całka ukryta  / (pi*(1-u1/3-u2/6))]/(1+dilution)
Strumień ekspozycji  = integral(F(t),  interwał ekspozycji  ) /  czas ekspozycji
K=(2piG/P)^(1/3) Mp sin(i)/(Mstar+Mp)^(2/3)/sqrt(1-e^2)
v_r=gamma+K[cos(omega+f)+e cos(omega)]; v_r=-dZstar/dt
rho=Mp/(4pi Rp^3/3) ; dopasowanie promienia i masy jest uwarunkowane stałą geometrią i właściwościami gwiazdy.

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Zorza polarna (magnetosfera) — Obraz z aplikacji

Physics / Astronomy / Earth

Zorza polarna (magnetosfera)

Naładowana cząstka na prawdziwej dipolowej linii pola: albo odbija się przed dotarciem do atmosfery, albo opada - decyduje o tym wyłącznie jej kąt nachylenia.

Bilans energetyczny planety — Obraz z aplikacji

Astronomy / Earth

Bilans energetyczny planety

Planeta 3D, strumienie światła i ciepła oraz mierzalny bilans energii. Zmień atmosferę i obserwuj ogrzewanie lub chłodzenie.

Fazy Księżyca i terminator — Obraz z aplikacji

Astronomy / Earth

Fazy Księżyca i terminator

Zmieniaj «Nachylenie orbity». Obserwuj i porównuj «Oświetlona część», «Wiek Księżyca».