Astronomy / Earth
Uderzenie i kurtyna wyrzutu
Wybierz ciało docelowe i impaktor. Atmosfera hamuje go, rozbija lub wysadza w powietrzu; krater przyjmuje przeskalowany rozmiar i kształt; wyrzut leci z prędkościami swoich pozycji startowych, najszybszy ucieka z małych ciał.
Model i jego ograniczenia
Collins, Melosh & Marcus (2005): atmosfera wykładnicza, jeden rozpad i „naleśnik”, skalowanie π w reżimie grawitacyjnym dla skały; głębokości z dopasowań prosty/złożony. Bez asymetrii uderzenia skośnego, bez stopu, bez kraterów wtórnych; płaski grunt; wyrzut pod 45° według prawa prędkości Housena–Holsapple’a dla suchego piasku. Gęstość tarczy to średnia gęstość ciała ograniczona do skały skorupy.
Równania modułu
Równania r = v cos θ t; h = v sin θ t - gt²/2; R(45°) = v²/g D_tc = 1.161 (ρ_i/ρ_t)^(1/3) L^0.78 v^0.44 g^(−0.22) sin^(1/3) θ; v(z) = v₀ exp(−3 ρ(z) C_D H / (4 ρ_i L sin θ)); v_ej(x) = 0.55 √(gR) (x/R)^(−1/0.41)
