Engineering
Dostosuj szybę i ster, gdy wiatr pozorny, ciśnienie żaglowe i kiel połączą się, aby poruszać żaglowcem.
Zmień kierunek wiatru i kąt skrzydła. Porównaj napęd wiatru pozornego z oporem kilu. Następnie steruj za pomocą steru.
Scena podąża za łodzią. Brak zweryfikowanych polarów jachtowych, przechyłu lub symulacji stanu morza.
Równania F_n = 0.5 rho A C_n v_n |v_n| m dv/dt = F_sail + F_keel + F_drag
Engineering
Uruchom wentylator nośny i patrz, jak pojazd unosi się z fartucha, aż poduszka niesie jego ciężar, a powietrze uchodzi szczeliną kilku centymetrów, dokładnie tam, gdzie charakterystyka wentylatora spotyka przeciek. Otwórz przepustnicę nad morzem: własne fale pojazdu hamują najmocniej na garbie blisko sqrt(gL/pi), gdzie ślad ma długość pojazdu – słabe śmigło utyka poniżej przy prędkości ze wzoru zamkniętego, silne przebija się do prędkości maksymalnej. Spróbuj plaży, gdzie fal nie ma; zwolnij wentylator, aż poduszka nie zdoła unieść pojazdu z fartucha.
Engineering
Wyślij żółty szybowiec podwodny ze statku badawczego przez trzy kilometry otwartego oceanu zupełnie bez śruby: pęcherz olejowy w jego dziobie pęcznieje i kurczy się o ćwierć litra, akumulator przesuwa się o centymetr do przodu lub do tyłu, a skośne skrzydła zamieniają lekkie opadanie lub wznoszenie w długie szybowanie. Leci zębatym torem w dół przez oświetloną słońcem wodę i termoklinę w ciemność, gdzie w jego śladzie błyska plankton, a każde ustalone nurkowanie i wznoszenie zgadza się ze swoim wzorem zamkniętym — tan γ = CD/CL, prędkość z wypadkowej pływalności, pochylenie z równowagi momentów. Wypompowanie oleju na 150 m kosztuje 2ΔV·p; porównaj płytkie i głębokie cykle, wytrymuj akumulator, daj szybowcowi za mały pęcherz i patrz, jak nurkowanie zatrzymuje się na głębokości równowagi pływalności w termoklinie, zmiękcz kadłub albo leć pod prąd; zasięg na jednym akumulatorze jest szacowany z każdego cyklu, a każdy dżul jest śledzony do wody.
Engineering
Puść zestaw kołowy o stożkowych kołach po torze próbnym i patrz, jak droga rysuje się na podsypce, trzydzieści razy powiększona. Swobodny zestaw toczy się po sinusoidzie Klingela długości 2 pi sqrt(b r0/lambda); na sprężynach poprzecznych i skrętnych wózka jest stateczny do prędkości krytycznej z testu Routh-Hurwitz, a pchnięcie zanika – o dziesięć procent szybciej to samo pchnięcie rośnie w wężykowanie od obrzeża do obrzeża. Zużyj koła do bardziej stromego stożka, a prędkość krytyczna spada; usztywnij sprężynę skrętną, a rośnie; daj łuk, a zestaw ustala się tam, gdzie pełzanie i zawieszenie się równoważą.