MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Earth

Basen sedymentacyjny

Patrz, jak basen 100 km wypełnia się w dziesięć milionów lat: podłoże zapada się tym szybciej, im dalej od zawiasu, osad przybywa przy zawiasie i rozchodzi się w dół przez dyfuzję, szybciej na lądzie niż pod wodą, a co ćwierć miliona lat kładzie się warstwa znacznikowa. Piasek zostaje blisko źródła, muł wędruje dalej; porowatość jest wyciskana z głębokością, tak że skompaktowany stos jest wyższy niż ciało stałe, które zawiera. Podnieś morze, a brzeg się cofa; potrój dostawę, a basen się przepełnia i przelewa przez daleki brzeg. Osad dostarczony, wyniesiony i zatrzymany bilansuje się z dokładnością do zaokrąglenia, a dyfundujący pagórek zwiększa wariancję dokładnie o 2 K t.

Basen sedymentacyjny — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Przekrój basenu z pięćdziesięciu kolumn po 2 km: podłoże zapada się wokół zawiasu przy lewym brzegu, 0,2 km/mln lat na dalekim końcu; osad wchodzi przy zawiasie z 10 km² na mln lat i rozchodzi się przez dyfuzję rzędnej powierzchni z 1000 km²/mln lat na lądzie i 300 pod morzem; daleki brzeg zrzuca wszystko, co stoi nad poziomem morza. Miąższość ciała stałego jest zachowana; skompaktowana miąższość każdej kolumny wynika z porowatości 0,5 na powierzchni malejącej ze skalą 2 km; co 0,25 mln lat kładzie się horyzont znacznikowy, a udział piasku w odłożonym maleje z odległością od źródła. Jawne kroki 1 tys. lat, strumienie wychodzące z kolumny skalowane razem, by nigdy nie oddała więcej, niż ma; sekunda doświadczenia to milion lat.

Co wypróbować

Patrz, jak warstwy się układają, a brzeg wędruje; podnieś morze, a brzeg się cofnie; zwiększ dostawę, aż basen się przeleje; odczytaj piasek blisko zawiasu względem mułu daleko i skompaktowany stos względem jego ciała stałego.

Model i jego ograniczenia

Transport dyfuzyjny z dwiema stałymi dyfuzyjnościami, zawias kinematyczny zamiast ugięcia lub subsydencji termicznej, kompakcja według stałego prawa porowatości, brak fal, koryt i węglanów. Przekrój dydaktyczny, nie model basenu.

Równania modułu
Równania
∂h/∂t = −∂q/∂x − s(x),  q = −K·∂h/∂x,  s = s_max·x/L
T − φ_0·λ·(1 − e^(−T/λ)) = S_solid,  φ(z) = φ_0·e^(−z/λ)
f_sand(x) = e^(−x/λ_s)
Σ S·Δx = Q_in·t − Q_out,  σ² = σ_0² + 2K·t

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Fałdowanie warstw — Obraz z aplikacji

Earth

Fałdowanie warstw

Skróć wzdłuż ławicę piaskowca 100 m, sto razy sztywniejszą od swojego mułowca: każda zasiana długość fali rośnie, lecz ta blisko 2 pi h (eta_l / 6 eta_m)^(1/3) Biota rośnie najszybciej i ławica wybacza się w regularne fałdy, których amplituda jest eksponentą wzrostu scałkowanego po historii skrócenia. Podwój miąższość, a fałdy podwajają długość fali; zwiększ kontrast, a wydłużają się jak pierwiastek kubiczny; usuń kontrast, a ławica tylko grubieje ze swoją matrycą. Moc lepka skrócenia odczytywana jest w watach na metr fałdu.

Metamorfizm — Obraz z aplikacji

Earth

Metamorfizm

Pogrzeb mułowiec z prędkością kilometra na milion lat wzdłuż geotermy 25 K/km, przytrzymaj go i wynieś z powrotem: jego punkt wędruje po siatce ciśnienie–temperatura facji, chloryt ustępuje biotytowi, granatowi i staurolitowi, gdy udziały równowagowe się przesuwają, a ponieważ szybkość reakcji spada tysiąckrotnie między 600 a 400 stopniami, paragenezą szczytową wraca na powierzchnię niemal nietknięta, trochę bardziej retrogresywna przy wolnej ekshumacji. Przystrom pogrzebanie pod zimnym gradientem, a ścieżka wejdzie w łupki niebieskie; pozwól plutonowi ogrzać płytką skałę, a wypiecze się na hornfels; trzymaj próbkę izotermicznie, a jej udziały relaksują na zamkniętej eksponencie.

Gradient geotermiczny — Obraz z aplikacji

Earth

Gradient geotermiczny

Ogrzewaj od dołu kolumnę skorupy 40 km strumieniem 30 mW/m², gdy jej własna radioaktywność dodaje 45: profil się wygina, stromy w osadach i łagodniejszy w przewodzącej skorupie dolnej, a po kilku stałych czasowych płyty 23 mln lat trafia z dokładnością do setnej stopnia w zamknięty stan ustalony, gdy strumień powierzchniowy sięga 75 mW/m². Zmniejsz o połowę przewodność osadów, a cała skorupa poniżej biegnie o 180 K gorętsza; podwój strumień podstawowy, a Moho wspina się ponad 1300 stopni. Jednorodna półprzestrzeń po skoku na powierzchni idzie za rozwiązaniem erf. Ciepło dostarczone, wytworzone i oddane równa się zmagazynowanemu z dokładnością do zaokrąglenia.