Earth
Fałdowanie warstw
Skróć wzdłuż ławicę piaskowca 100 m, sto razy sztywniejszą od swojego mułowca: każda zasiana długość fali rośnie, lecz ta blisko 2 pi h (eta_l / 6 eta_m)^(1/3) Biota rośnie najszybciej i ławica wybacza się w regularne fałdy, których amplituda jest eksponentą wzrostu scałkowanego po historii skrócenia. Podwój miąższość, a fałdy podwajają długość fali; zwiększ kontrast, a wydłużają się jak pierwiastek kubiczny; usuń kontrast, a ławica tylko grubieje ze swoją matrycą. Moc lepka skrócenia odczytywana jest w watach na metr fałdu.
Co się dzieje
Sztywna warstwa w bardziej miękkiej matrycy pod skróceniem równoległym do warstw według teorii Biota: kształt warstwy jest sumą 96 modów kosinusowych na obszarze 24 km, zasianych metrowymi niespójnymi amplitudami; każdy mod rośnie z kinematyczną prędkością płaskiego skrócenia plus prędkością Biota 4(η_l − η_m)·ε·h·k/(η_l·h³·k³/3 + 4η_m), podczas gdy obszar się skraca, a warstwa grubieje jak e^(εt), tak że każda liczba falowa dryfuje. Wygrywający mod ustala zmierzoną długość fali, porównaną z dominującą długością fali Biota 2π·h·(η_l/6η_m)^(1/3); wzmocnienie każdego modu jest też eksponentą kwadratury jego prędkości. Sekunda doświadczenia to milion lat; przebieg kończy się przy 50 procentach skrócenia.
Co wypróbować
Patrz, jak szum porządkuje się w fałdy o jednej długości fali, i odczytaj ją względem Biota; podwój miąższość, zwiększ lub usuń kontrast i porównaj.
Model i jego ograniczenia
Teoria liniowa (małych amplitud) doprowadzona do widocznych amplitud, lepkości newtonowskie, pojedyncza warstwa bez ciężkości, ścinania i pękania. Długości fal są te selekcji liniowej.
Równania modułu
Równania dA_k/dt = (ε + q_k)·A_k, q = 4(η_l − η_m)·ε·h·k/(η_l·h³·k³/3 + 4η_m) k(t) = k_0·e^(εt), h(t) = h_0·e^(εt), L(t) = L_0·e^(−εt) λ_d = 2π·h·(η_l/6η_m)^(1/3) A(t) = A_0·exp(∫(ε + q(k(t), h(t)))·dt), P = 4η_l·ε²·h·L
