Physics
Transformator
Dwie cewki i zamknięty żelazny rdzeń: strumień niesiony przez te strzałki to jedyne, co je łączy. Wymień zwoje na napięcie; otwórz obciążenie, a pierwotna skurczy się do strużki magnesującej.
Co się dzieje
Model to sam obwód magnetyczny: strumień z magnetycznego prawa Ohma, dwie sprzężone pętle, jedno ODE całkowane na żywo — fazory nie są nigdzie przechowywane, a stan ustalony trafia w odpowiedź fazorową do pięciu cyfr (bliźniak sprawdził). Przekładnię widać po stosach uzwojeń; spadek poniżej N2/N1 to uczciwy koszt rezystancji.
Równania modułu
Równania V₂ / V₁ = N₂ / N₁, I₂ / I₁ = N₁ / N₂ ε = −N dΦ/dt Φ = B A, B = μ₀ μ_r N₁ I₁ / l moc: P₁ = ⟨v₁i₁⟩, P₂ = ⟨v₂i₂⟩ w cyklu; P₁ − P₂ = ⟨i₁²⟩R₁ + ⟨i₂²⟩R₂ (straty rezystancyjne w uzwojeniu miedzianym); η = P₂/P₁; idealne uzwojenie wtórne RMS napięcie: V₀/√2 · N₂/N₁
