Astronomy / Earth
Pory roku i nachylenie osi
Dlaczego lato jest ciepłe: nie dlatego, że Ziemia jest bliżej Słońca (najbliżej jest w styczniu), lecz dlatego, że oś jest nachylona, a półkula pochylona ku Słońcu dostaje wyższe Słońce na dłużej. Ziemia na orbicie z osią utrwaloną w przestrzeni, oświetlona stamtąd, gdzie jest Słońce; obserwator na dowolnej szerokości z dziennym łukiem Słońca nad horyzontem; długość dnia, wysokość w południe i dzienne nasłonecznienie z geometrii, obie półkule przez rok.
Co się dzieje
Najbliżej Słońca Ziemia jest w styczniu. Nie wtedy na północy jest ciepło, więc nie odległość jest przyczyną - oś. Jest nachylona o 23,4° i cały rok wskazuje ten sam punkt przestrzeni, więc w czerwcu półkula północna jest zwrócona ku Słońcu: Słońce wznosi się wyżej w południe, jest dłużej nad horyzontem i daje więcej energii na każdy metr kwadratowy. Pół roku później to samo nachylenie odwraca ją. Nachylenie zmienia dzienne światło Monachium pięciokrotnie między czerwcem a grudniem; odległość - o siedem procent, i w złą stronę dla północy. Zsuń nachylenie do zera - pory roku znikną; do 90° - bieguny na zmianę patrzą na Słońce. Zaznacz niebo obserwatora, by zobaczyć dzienny łuk Słońca z ziemi.
Równania modułu
Równania δ = asin(sin ε · sin λ) H = acos(−tan φ · tan δ) Q = (S₀/π)(a/r)² (H sin φ sin δ + cos φ cos δ sin H) r/a = (1 − e²)/(1 + e cos ν) długość dnia = 24 H/π , wysokość południowa = 90° − |φ − δ|
