MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Earth

Fale sejsmiczne we wnętrzu Ziemi

Wywołaj trzęsienie ziemi i patrz, jak wachlarz promieni zakrzywia się w płaszczu, ostro załamuje w powolnym ciekłym jądrze i zostawia strefę cienia po drugiej stronie; przełącz na fale S i zobacz, jak zatrzymują się przy jądrze, albo nadaj jądru sztywność ciała stałego i przepuść je. Odczytaj pierwsze wstąpienia na pięciu stacjach, obniż ognisko i sprawdź model na jednorodnej Ziemi, gdzie promienie są prostymi cięciwami.

Fale sejsmiczne we wnętrzu Ziemi — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Ziemia o warstwach sferycznych — skorupa, płaszcz górny i dolny, ciekłe jądro zewnętrzne, jądro wewnętrzne — z prędkościami liniowymi w promieniu w każdej warstwie. Każdy promień wachlarza kątów wyjścia jest śledzony RK4 wzdłuż łuku według dn/ds = −(∇v − (n·∇v)·n)/v, dokładnie ucinany na każdej granicy, gdzie prawo Snelliusa załamuje go lub całkowicie odbija, i zatrzymuje się tam, gdzie prędkość fal poprzecznych jest zerowa. Parametr promienia r·sin i/v jest stały wzdłuż promienia, a nachylenie hodografu równa się temu parametrowi. Promienie rysowane są do miejsca, do którego fale dotarły w bieżącej chwili; front łączy ich końce. Pięć stacji na obwodzie odczytuje pierwsze wstąpienia; strefa cienia leży między ostatnim promieniem płaszczowym a pierwszym przez jądro.

Co wypróbować

Puść fronty i odczytaj wstąpienia na 30°, 60° i 90°, potem patrz, jak stacja na 120° czeka w cieniu. Przełącz na fale S — kończą się przy jądrze; uczyń jądro stałym — przechodzą.

Model i jego ograniczenia

Dydaktyczny pięciowarstwowy model prędkości, nie PREM; bez fal wymienionych, odbić powierzchniowych i tłumienia; tylko promienie, bez amplitud. Czasy wstąpień i brzegi cienia należą do tego modelu.

Równania modułu
Równania
dn/ds = −(∇v − (n·∇v)·n)/v
p = r·sin i/v = const,  dT/dΔ = p
sin i_2/v_2 = sin i_1/v_1
R = (ρ_2·v_2 − ρ_1·v_1)/(ρ_2·v_2 + ρ_1·v_1)

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Wulkan i komora magmowa — Obraz z aplikacji

Earth

Wulkan i komora magmowa

Zasilaj magmą komorę pod wulkanem i patrz, jak nadciśnienie rośnie w tempie zadanym przez ściśliwość komory, szczyt się unosi, komin otwiera się na progu, a erupcja opróżnia komorę, aż komin się zatka. Zagęść magmę dla długiej powolnej erupcji tej samej objętości, dodaj gaz, by wydłużyć spokój, i sprawdź, że dopływ równa się wyrzuconemu plus zmagazynowanemu.

Krystalizacja magmy — Obraz z aplikacji

Earth

Krystalizacja magmy

Chłodź stop dwuskładnikowy i śledź ciecz i kryształy wzdłuż pętli fazowej: w równowadze reguła dźwigni zachowuje skład całkowity, a ostatnia ciecz zamarza na solidusie; przy usuwaniu kryształów w miarę wzrostu ciecz odpływa ku końcowi niskotopliwemu, a kryształy są strefowe od pierwszego składu do ostatniego. Chłodź osiem razy szybciej, a ziarna wyjdą o połowę mniejsze.