MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Earth

Krystalizacja magmy

Chłodź stop dwuskładnikowy i śledź ciecz i kryształy wzdłuż pętli fazowej: w równowadze reguła dźwigni zachowuje skład całkowity, a ostatnia ciecz zamarza na solidusie; przy usuwaniu kryształów w miarę wzrostu ciecz odpływa ku końcowi niskotopliwemu, a kryształy są strefowe od pierwszego składu do ostatniego. Chłodź osiem razy szybciej, a ziarna wyjdą o połowę mniejsze.

Krystalizacja magmy — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Stop dwuskładnikowy z ogniotrwałego składnika A i niskotopliwego B na pętli roztworu doskonałego: w danej temperaturze współistniejące ciecz i faza stała mają X_l = (1 − K_B)/(K_A − K_B) i X_s = K_A·X_l z K = e^(ΔH/R·(1/T − 1/T_t)). Ciepło jest odprowadzane z zadaną szybkością; na likwidusie krok rozwiązuje się bisekcją tak, by ciepło jawne plus utajone równało się odprowadzonemu. Krystalizacja równowagowa zachowuje regułę dźwigni dla składu całkowitego; frakcyjna usuwa każdą porcję kryształów i prowadzi ciecz w dół likwidusu ku czystemu B. Liczba zarodków jest proporcjonalna do szybkości chłodzenia, więc rozmiar ziarna maleje jak pierwiastek kubiczny.

Co wypróbować

Patrz, jak dwa punkty stanu ślizgają się po likwidusie i solidusie; przełącz na krystalizację frakcyjną i zobacz, jak ciecz odpływa ku końcowi niskotopliwemu; chłodź szybciej i odczytaj mniejsze ziarna.

Model i jego ograniczenia

Doskonała pętla dwuskładnikowa ze stałymi entalpiami, natychmiastowa kinetyka na likwidusie, prawo zarodkowania liniowe w szybkości chłodzenia, bez osiadania i konwekcji. Stop dydaktyczny, nie naturalna magma wieloskładnikowa.

Równania modułu
Równania
K_A = e^(ΔH_A/R·(1/T − 1/T_A)),  K_B = e^(ΔH_B/R·(1/T − 1/T_B))
X_l = (1 − K_B)/(K_A − K_B),  X_s = K_A·X_l
f_s = (X_0 − X_l)/(X_s − X_l)
c·(T − T′) + L·Δf = q·Δt,  d = (6·f_s/(π·N))^(1/3)

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Obieg skał — Obraz z aplikacji

Earth

Obieg skał

Pogrzeb ziarnko osadu i patrz, jak lityfikuje się na 2 km, staje się metamorficzne w 300 °C i zaczyna topić w 700 °C; wynieś stop — krystalizuje, wynurza się i znów wietrzeje w osad na powierzchni. Obok pięć zbiorników wymienia masę z zadanymi szybkościami: suma się nie zmienia, każdy ma swój czas przebywania, a po kilkuset milionach lat ustalają się w proporcjach narzuconych szybkościami.

Izostazja i pływanie skorupy — Obraz z aplikacji

Earth

Izostazja i pływanie skorupy

Postaw pięć kolumn skorupy o różnej grubości w płaszczu: każda pływa tak, że ciśnienie na głębokości jest jednakowe, gruba kolumna stoi wysoko na głębokim korzeniu. Obciąż jedną lodowcem i patrz, jak tonie do ρ_i·H/ρ_m w czasie relaksacji płaszcza, potem zdejmij lód i patrz, jak wypływa; zetnij z góry kilometr — jej powierzchnia opadnie tylko o szóstą część, a korzeń podniesie się o resztę.

Konwekcja w płaszczu — Obraz z aplikacji

Earth

Konwekcja w płaszczu

Grzej od dołu warstwę powolnej cieczy: przy małej liczbie Rayleigha zaburzenie zanika i zostaje profil przewodzenia, powyżej krytycznej gorące pióropusze wznoszą się, zimne płyty toną, a liczba Nusselta przewyższa jedność. Uczyń pokrywę sztywną — powierzchnia staje, a transport ciepła spada; podnieś liczbę Rayleigha — komórki przyspieszają i ścieniają warstwy przyścienne.