MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Earth

Konwekcja w płaszczu

Grzej od dołu warstwę powolnej cieczy: przy małej liczbie Rayleigha zaburzenie zanika i zostaje profil przewodzenia, powyżej krytycznej gorące pióropusze wznoszą się, zimne płyty toną, a liczba Nusselta przewyższa jedność. Uczyń pokrywę sztywną — powierzchnia staje, a transport ciepła spada; podnieś liczbę Rayleigha — komórki przyspieszają i ścieniają warstwy przyścienne.

Konwekcja w płaszczu — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Dwuwymiarowa konwekcja Boussinesqa przy nieskończonej liczbie Prandtla w skrzynce 2:1 grzanej od dołu, w funkcji prądu i wirowości: ∇²ω = −Ra·∂T/∂x i ∇²ψ = −ω są relaksowane razem przebiegami Gaussa-Seidla (pokrywa swobodna ma ω = 0 u góry, sztywna ω = −2ψ_1/Δz²), prędkość u = ∂ψ/∂z, w = −∂ψ/∂x jest dyskretnie bezdywergencyjna, a temperatura jest unoszona pod prąd i dyfunduje jawnie z krokiem poniżej granicy dyfuzyjnej i Couranta. Odczytuje się liczby Nusselta u góry i u dołu, największą prędkość i residuum Poissona; siatka 32 × 16 jest gruba, więc liczby należą do tej siatki.

Co wypróbować

Obniż liczbę Rayleigha do kilkuset i patrz, jak zaburzenie gaśnie; podnieś ją i patrz, jak tworzą się pióropusze i rośnie liczba Nusselta; przełącz na sztywną pokrywę i porównaj.

Model i jego ograniczenia

Gruba siatka 32 × 16, unoszenie pod prąd pierwszego rzędu, stała liczba przebiegów relaksacji (residuum pokazane), stała lepkość, bez grzania wewnętrznego i przejść fazowych. Bezwymiarowo; to nie liczby płaszcza.

Równania modułu
Równania
∇²ω = −Ra·∂T/∂x,  ∇²ψ = −ω
u = ∂ψ/∂z,  w = −∂ψ/∂x
∂T/∂t + u·∂T/∂x + w·∂T/∂z = ∇²T
Nu = −(1/W)·∫ ∂T/∂z dx

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Rów tektoniczny — Obraz z aplikacji

Earth

Rów tektoniczny

Rozciągaj kontynent i patrz, jak skorupa ścienia się nad ryftem, zapada w dolinę schodkowych bloków i wypełnia osadami i wodą; skorupa wychodząca z okna jest księgowana, więc skorupa plus powierzchnia wyniesiona się nie zmienia, a profil pozostaje lustrzanie symetryczny. Rozciągaj szybko nad lepkim płaszczem — dno pozostaje w tyle za głębokością równowagową; wyłącz osady — dno doliny leży głębiej na tym samym podłożu.

Łańcuch wysp wulkanicznych — Obraz z aplikacji

Earth

Łańcuch wysp wulkanicznych

Przesuwaj płytę oceaniczną nad pióropuszem płaszcza i odczytaj pozostawiony łańcuch: odległość przez różnicę wieku to prędkość płyty, wyspy zapadają się ze stygnącą litosferą i erodują nad morzem, aż najstarsze stają się górami podwodnymi, a zmiana kursu w 40 mln lat zagina łańcuch dokładnie o zmianę azymutu, nie ruszając starych wysp. Pozwól pióropuszowi dryfować, a łańcuch przesunie się z nim.

Basen sedymentacyjny — Obraz z aplikacji

Earth

Basen sedymentacyjny

Patrz, jak basen 100 km wypełnia się w dziesięć milionów lat: podłoże zapada się tym szybciej, im dalej od zawiasu, osad przybywa przy zawiasie i rozchodzi się w dół przez dyfuzję, szybciej na lądzie niż pod wodą, a co ćwierć miliona lat kładzie się warstwa znacznikowa. Piasek zostaje blisko źródła, muł wędruje dalej; porowatość jest wyciskana z głębokością, tak że skompaktowany stos jest wyższy niż ciało stałe, które zawiera. Podnieś morze, a brzeg się cofa; potrój dostawę, a basen się przepełnia i przelewa przez daleki brzeg. Osad dostarczony, wyniesiony i zatrzymany bilansuje się z dokładnością do zaokrąglenia, a dyfundujący pagórek zwiększa wariancję dokładnie o 2 K t.