Earth
Rów tektoniczny
Rozciągaj kontynent i patrz, jak skorupa ścienia się nad ryftem, zapada w dolinę schodkowych bloków i wypełnia osadami i wodą; skorupa wychodząca z okna jest księgowana, więc skorupa plus powierzchnia wyniesiona się nie zmienia, a profil pozostaje lustrzanie symetryczny. Rozciągaj szybko nad lepkim płaszczem — dno pozostaje w tyle za głębokością równowagową; wyłącz osady — dno doliny leży głębiej na tym samym podłożu.
Co się dzieje
Przekrój skorupy o długości 300 km z 60 kolumn jest rozciągany z zadaną prędkością: prędkość odkształcenia jest strefą gaussowską unormowaną tak, że płyty rozchodzą się z tą prędkością, każda kolumna ścienia się według dokładnej funkcji wykładniczej swego odkształcenia, a skorupa wychodząca z okna jest księgowana, więc skorupa plus powierzchnia wyniesiona jest stała do zaokrąglenia. Izostazja Airy'ego daje powierzchnię równowagową — ścieniona skorupa tonie, osady obciążają ją dalej — a rzeczywista powierzchnia relaksuje do niej z lepką stałą czasową płaszcza; osady o zadanym dopływie wypełniają najniższą kolumnę, póki jest pod poziomem morza. Współczynnik rozciągania β to grubość początkowa do najmniejszej; sekunda doświadczenia to milion lat.
Co wypróbować
Patrz, jak środek ścienia się i zapada, a osady wypełniają dno; rozciągaj szybciej nad powolnym płaszczem i odczytaj, jak bardzo powierzchnia pozostaje w tyle za równowagą; wyłącz osady i porównaj głębokości.
Model i jego ograniczenia
Zadana strefa odkształcenia zamiast mechaniki uskoków, ścienianie czystym ścinaniem, lokalna izostazja Airy'ego z jednym czasem relaksacji, osady w jednej kolumnie. Przekrój dydaktyczny, nie model basenu.
Równania modułu
Równania dh_i/dt = −v·f_i·h_i/Σ f_j·Δx, h_i(t) = h_0·e^(−v·f_i·t/Σ f_j·Δx) e = ((ρ_m − ρ_c)·(h − h_0) + (ρ_m − ρ_s)·s)/ρ_m dE/dt = (e − E)/τ β = h_0/h_min
