Earth

Łańcuch wysp wulkanicznych

Przesuwaj płytę oceaniczną nad pióropuszem płaszcza i odczytaj pozostawiony łańcuch: odległość przez różnicę wieku to prędkość płyty, wyspy zapadają się ze stygnącą litosferą i erodują nad morzem, aż najstarsze stają się górami podwodnymi, a zmiana kursu w 40 mln lat zagina łańcuch dokładnie o zmianę azymutu, nie ruszając starych wysp. Pozwól pióropuszowi dryfować, a łańcuch przesunie się z nim.

Autor: Mykhailo Makarov

Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Płyta oceaniczna przesuwa się nad pióropuszem płaszcza z zadaną prędkością i azymutem (1 cm/rok to 10 km na mln lat). Co milion lat nad pióropuszem rodzi się nowa wyspa, a każda wyspa jedzie z płytą, zbierając objętość wulkaniczną według gaussowskiej wydajności pióropusza, póki jest w jego zasięgu; stoi jako stożek o zadanym nachyleniu na dnie 4 km, zapada się ze stygnącą litosferą jak k·(√(t + 1) − 1) i traci wysokość przez erozję, póki jest nad morzem, przy czym zerodowana objętość jest księgowana tak, że objętość plus zerodowane równa się wylanemu. Płyta skręca na nowy azymut w zadanej chwili; pióropusz może dryfować. Długość łańcucha przez wiek najstarszej wyspy to prędkość płyty, a zagięcie to zmiana azymutu.

Co wypróbować

Patrz, jak łańcuch rośnie, a najstarsze wyspy toną; w 40 mln lat kurs się zmienia i łańcuch zagina się o zmianę azymutu. Pozwól pióropuszowi dryfować i zobacz przesunięcie łańcucha.

Model i jego ograniczenia

Pióropusz o stałej wydajności i gaussowskim zasięgu, stożki o jednym nachyleniu, prawo zapadania z pierwiastkiem kwadratowym i erozja liniowa w wysokości; bez zginania, bez wzrostu raf, bez odtwarzania rzeczywistego łańcucha.

Równania modułu

Równania
dx/dt = v,  v = 10·u (km/Myr per cm/yr)
dV/dt = Q·e^(−d²/r_p²)
H = (3·V·tan²φ/π)^(1/3)
z = H − D − k·(√(t + 1) − 1) − Δh

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu

Earth

Basen sedymentacyjny

Patrz, jak basen 100 km wypełnia się w dziesięć milionów lat: podłoże zapada się tym szybciej, im dalej od zawiasu, osad przybywa przy zawiasie i rozchodzi się w dół przez dyfuzję, szybciej na lądzie niż pod wodą, a co ćwierć miliona lat kładzie się warstwa znacznikowa. Piasek zostaje blisko źródła, muł wędruje dalej; porowatość jest wyciskana z głębokością, tak że skompaktowany stos jest wyższy niż ciało stałe, które zawiera. Podnieś morze, a brzeg się cofa; potrój dostawę, a basen się przepełnia i przelewa przez daleki brzeg. Osad dostarczony, wyniesiony i zatrzymany bilansuje się z dokładnością do zaokrąglenia, a dyfundujący pagórek zwiększa wariancję dokładnie o 2 K t.

Earth

Fałdowanie warstw

Skróć wzdłuż ławicę piaskowca 100 m, sto razy sztywniejszą od swojego mułowca: każda zasiana długość fali rośnie, lecz ta blisko 2 pi h (eta_l / 6 eta_m)^(1/3) Biota rośnie najszybciej i ławica wybacza się w regularne fałdy, których amplituda jest eksponentą wzrostu scałkowanego po historii skrócenia. Podwój miąższość, a fałdy podwajają długość fali; zwiększ kontrast, a wydłużają się jak pierwiastek kubiczny; usuń kontrast, a ławica tylko grubieje ze swoją matrycą. Moc lepka skrócenia odczytywana jest w watach na metr fałdu.

Earth

Metamorfizm

Pogrzeb mułowiec z prędkością kilometra na milion lat wzdłuż geotermy 25 K/km, przytrzymaj go i wynieś z powrotem: jego punkt wędruje po siatce ciśnienie–temperatura facji, chloryt ustępuje biotytowi, granatowi i staurolitowi, gdy udziały równowagowe się przesuwają, a ponieważ szybkość reakcji spada tysiąckrotnie między 600 a 400 stopniami, paragenezą szczytową wraca na powierzchnię niemal nietknięta, trochę bardziej retrogresywna przy wolnej ekshumacji. Przystrom pogrzebanie pod zimnym gradientem, a ścieżka wejdzie w łupki niebieskie; pozwól plutonowi ogrzać płytką skałę, a wypiecze się na hornfels; trzymaj próbkę izotermicznie, a jej udziały relaksują na zamkniętej eksponencie.