Earth
Izostazja i pływanie skorupy
Postaw pięć kolumn skorupy o różnej grubości w płaszczu: każda pływa tak, że ciśnienie na głębokości jest jednakowe, gruba kolumna stoi wysoko na głębokim korzeniu. Obciąż jedną lodowcem i patrz, jak tonie do ρ_i·H/ρ_m w czasie relaksacji płaszcza, potem zdejmij lód i patrz, jak wypływa; zetnij z góry kilometr — jej powierzchnia opadnie tylko o szóstą część, a korzeń podniesie się o resztę.
Co się dzieje
Pięć kolumn skorupy o grubości 30, 35, 45, 60 i 35 km pływa na płaszczu według Airy'ego: wysokość (h − h_0)·(1 − ρ_c/ρ_m), korzeń (h − h_0)·ρ_c/ρ_m i jednakowe ciśnienie pod każdą kolumną na głębokości kompensacji. Lodowiec na ostatniej kolumnie wgniata ją o ρ_i·H/ρ_m; erozja kolumny górskiej obniża jej powierzchnię tylko o 1 − ρ_c/ρ_m ściętego i podnosi korzeń o resztę. Każda powierzchnia relaksuje do równowagi z lepką stałą czasową płaszcza dokładnym krokiem wykładniczym; sekunda doświadczenia to tysiąc lat.
Co wypróbować
Odczytaj pięć wysokości i korzeni, potem obciąż ostatnią kolumnę lodem i patrz, jak tonie przez kilka czasów relaksacji; zdejmij lód — wypływa. Zetnij górę i porównaj opadanie powierzchni ze ściętym.
Model i jego ograniczenia
Lokalne kolumny Airy'ego bez wytrzymałości na zginanie, jeden czas relaksacji zamiast płynięcia płaszcza, lód jako obciążenie bez własnego płynięcia. Ciśnienia należą do kolumn modelu.
Równania modułu
Równania e = (h − h_0)·(1 − ρ_c/ρ_m), root = (h − h_0)·ρ_c/ρ_m w = ρ_i·H/ρ_m ds/dt = (e_eq − s)/τ P = g·(ρ_i·H + ρ_c·h + ρ_m·(D − h + e))
