MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Earth

Wulkan i komora magmowa

Zasilaj magmą komorę pod wulkanem i patrz, jak nadciśnienie rośnie w tempie zadanym przez ściśliwość komory, szczyt się unosi, komin otwiera się na progu, a erupcja opróżnia komorę, aż komin się zatka. Zagęść magmę dla długiej powolnej erupcji tej samej objętości, dodaj gaz, by wydłużyć spokój, i sprawdź, że dopływ równa się wyrzuconemu plus zmagazynowanemu.

Wulkan i komora magmowa — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Komora 10 km³ na głębokości 6 km jest zasilana z zadanym wydatkiem; jej nadciśnienie rośnie jak Q/(β·V) ze ściśliwością magmy (większą z rozpuszczonym gazem) i ścian komory. Komin otwiera się przy ciśnieniu otwarcia i zamyka przy niższym ciśnieniu zamknięcia, a póki jest otwarty, erupcja jest przepływem Poiseuille'a π·a⁴·Δp/(8μ·L) napędzanym ciśnieniem ponad słup magmy. Masa jest księgowana dokładnie: dostarczone = wyrzucone + zmagazynowane. Szczyt unosi się według źródła punktowego Mogiego ze zmianą objętości ścian; gaz w wyrzuconej magmie wykonuje pracę rozprężania n·R·T·ln(p/p_atm). Euler jawny z krokiem półgodzinnym; sekunda doświadczenia to doba.

Co wypróbować

Patrz, jak ciśnienie rośnie do progu, a erupcja je rozładowuje; podnieś lepkość dziesięciokrotnie dla długiej powolnej erupcji, dodaj gaz dla długiego spokoju i sprawdź bilans masy.

Model i jego ograniczenia

Skupiona komora i komin Poiseuille'a, stałe progi otwarcia i zamknięcia, bez wzrostu pęcherzyków i fragmentacji, bez erozji komina. Spokój i czas trwania należą do tego dydaktycznego wulkanu.

Równania modułu
Równania
dΔp/dt = (Q_in − Q_out)/(β·V)
Q_out = π·a⁴·(p − p_atm − ρ_m·g·L)/(8·μ·L)
u_z = (1 − ν)·β_w·V·Δp/(π·D²)
W_gas = m_g·R_w·T·ln(p/p_atm)

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Krystalizacja magmy — Obraz z aplikacji

Earth

Krystalizacja magmy

Chłodź stop dwuskładnikowy i śledź ciecz i kryształy wzdłuż pętli fazowej: w równowadze reguła dźwigni zachowuje skład całkowity, a ostatnia ciecz zamarza na solidusie; przy usuwaniu kryształów w miarę wzrostu ciecz odpływa ku końcowi niskotopliwemu, a kryształy są strefowe od pierwszego składu do ostatniego. Chłodź osiem razy szybciej, a ziarna wyjdą o połowę mniejsze.

Obieg skał — Obraz z aplikacji

Earth

Obieg skał

Pogrzeb ziarnko osadu i patrz, jak lityfikuje się na 2 km, staje się metamorficzne w 300 °C i zaczyna topić w 700 °C; wynieś stop — krystalizuje, wynurza się i znów wietrzeje w osad na powierzchni. Obok pięć zbiorników wymienia masę z zadanymi szybkościami: suma się nie zmienia, każdy ma swój czas przebywania, a po kilkuset milionach lat ustalają się w proporcjach narzuconych szybkościami.