Physics
Test Bella (CHSH)
S = 2√2 wobec klasycznej granicy 2 - zbierane z próbkowanych wyników ±1, a nie liczone ze wzoru. Przełącz źródło na lokalne zmienne ukryte, a ten sam stół stanie na dwójce.
Co się dzieje
S nie jest tu liczone, tylko zbierane: para ustawień losuje się przypadkowo, wypadają dwa wyniki ±1, a cztery korelacje narastają ze zliczeń, aż słupek przekroczy klasyczną granicę 2 i pójdzie ku 2√2. Dopóki nie zostaną spróbowane wszystkie cztery kombinacje ustawień, S pozostaje nieokreślone: częściowe S to średnia po ustawieniach, których nigdy nie sprawdzono, a podanie go byłoby własną luką modułu. Potem przełącz źródło na lokalne zmienne ukryte: wspólne λ losuje się w źródle, każda strona odpowiada wyłącznie swoim kątem, i żadna z sześciu strategii nie przekracza dwójki.
Równania modułu
Równania E(a, b) = −cos(2(a − b)) (stan singlitu kwantowego) S = E(a,b) − E(a,b′) + E(a′,b) + E(a′,b′) klasyczny |S| ≤ 2, kwantowy S = 2√2 = 2.828 krzywe: kwantowe E(Δ) = −cos 2Δ; najlepszy model lokalny jest fragmentarycznie liniowy, −1 + 4|Δ|/π na 0 … π/2 - dotyka cosinusa w 0, 45° i 90° i leży nad nim pomiędzy, gdzie przyjmuje się S
