Math
Kody korekcji błędów
Wprowadź X, Z lub Y na płytce 3D, odczytaj syndrom i ujawnij korekcję. Porównaj pozostały operator logiczny i wierność stanu wejściowego, a następnie sprawdź dokładne prawdopodobieństwa na serii prób.
Co się dzieje
Wprowadź X, Z lub Y na płytce 3D, odczytaj syndrom i ujawnij korekcję. Porównaj pozostały operator logiczny i wierność stanu wejściowego, a następnie sprawdź dokładne prawdopodobieństwa na serii prób.
Jeden logiczny kubit, nie kopie. Idealne bramki i pomiary. Dekoder zna syndrom, nie wprowadzony błąd.
Klikaj układ: I → X → Z → Y. Zacznij od jednej X w kodzie bitowym, potem sprawdź Z lub dwie X. „Dalej” odsłania syndrom i korekcję.
Równania modułu
Równania fizyczne operatory Pauliego: I, X, Z, Y = iXZ (faza globalna pominięta) kod bitowy: |0_L> = |000>, |1_L> = |111>; sprawdzenia Z0Z1, Z1Z2 kod fazowy: |0_L> = |+++>, |1_L> = |--->; sprawdzenia X0X1, X1X2 kod Shora: |0_L> = GHZ+^3, |1_L> = GHZ-^3; GHZ± = (|000> ± |111>)/sqrt(2) sukces logiczny: operator resztkowy I na całej przestrzeni kodowej F_I = 1; F_X = sin²θ cos²φ; F_Z = cos²θ; F_Y = sin²θ sin²φ kubit bez kodowania: P = 1-p (jeden typ), (1-p)² (niezależne X i Z) kod powtórzeniowy: P_own = 1-3p²+2p³; P_both = P_own (1+(1-2p)³)/2 Shor: f = 3p_x²(1-p_x)+p_x³; o = (1-(1-2p_z)³)/2 P = (1+(1-2f)³)/2 · ((1-o)³+3o(1-o)²) p_x = p; p_z = 0 lub p; idealne kodowanie, pomiar syndromu i odtworzenie stanu
