MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Engineering

Pompa zębata

Uruchom pompę zębatą na zawór obciążający i zamykaj zawór: ciśnienie, przeciek przez luzy i moment silnika rosną razem, aż zawór przelewowy się uniesie, a silnik zwolni po swojej charakterystyce. Otwórz luz kół zębatych i patrz, jak sprawność objętościowa spada przy tym samym napędzie; bez przecieku średni wydatek to dokładnie wydajność jednostkowa razy obroty. Praca wału bilansuje się z wydatkiem użytecznym, przeciekiem, przelewem i tarciem.

Pompa zębata — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Pompa zębata 10 cm³/obr na silniku o prostej charakterystyce (20 N·m momentu rozruchowego, 300 rad/s biegu jałowego) zasila linię 0,2 l z kryzą obciążającą i zaworem przelewowym. Koła zębate podają V_d·ω/2π; laminarny przeciek przez luzy zwraca G·δ³·p/μ; suwak przelewu otwiera się między 100 a 110 bar z opóźnieniem 5 ms; ciśnienie linii podąża za modułem ściśliwości oleju. Pompa żąda od wału V_d·p/2π plus tarcie Coulomba i lepkie, więc zamykanie zaworu podnosi moment i zwalnia silnik po charakterystyce. RK4 z krokiem 10 μs; praca wału odnajduje się w pracy wydatku, przecieku, przelewie, tarciu i oleju ściśniętym w linii.

Co wypróbować

Zamykaj powoli zawór obciążający i patrz, jak rosną ciśnienie, przeciek i moment, aż zawór przelewowy się uniesie; otwórz luz do 60 μm i odczytaj sprawność objętościową; wyzeruj go, a wydatek równa się wydajności jednostkowej razy obroty.

Model i jego ograniczenia

Skupiona objętość linii, laminarny przeciek ze stałą geometryczną, kryzy turbulentne ze stałym współczynnikiem, bez pulsacji wydatku i objętości zamkniętej, silnik bez ograniczeń cieplnych.

Równania modułu
Równania
Q_th = V_d·ω/(2π),  Q_leak = G·δ³·p/μ
dp/dt = β/V·(Q_th − Q_leak − Q_out − Q_relief)
T = V_d·p/(2π) + T_f + c·ω,  T_m = T_s·(1 − ω/ω_0)
η_v = 1 − Q_leak/Q_th,  η_m = V_d·p/(2π·T)

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Pompa wielotłoczkowa osiowa — Obraz z aplikacji

Engineering

Pompa wielotłoczkowa osiowa

Przechyl tarczę wychylną pompy o dziewięciu tłoczkach i patrz, jak linia A napełnia się do ciśnienia, którego żąda kryza obciążenia: wydajność jednostkowa idzie za tangensem kąta tarczy, przechylona w drugą stronę kieruje strumień odwrotnie, przy zerowym wychyleniu silnik biegnie luzem. Policz pulsację wydatku dziewięciu tłoczków i porównaj z wzorem zamkniętym, zablokuj obciążenie i pozwól zaworowi przelewowemu zabrać cały strumień, obniż ciśnienie zasilania wstępnego i zobacz, jak linia powrotna głoduje. Praca wału i zasilania wstępnego jest rozliczana z energią ciśnienia w liniach i stratami w kryzie, przeciekach i zaworze.

Pompa wirowa — Obraz z aplikacji

Engineering

Pompa wirowa

Każ pompie wirowej tłoczyć do rurociągu, który podnosi wodę o dziesięć metrów: wydatek ustala się tam, gdzie charakterystyka pompy H = K1 w^2 − K2 w Q − K3 Q|Q| przecina charakterystykę układu Hs + R Q|Q|, dokładnie pierwiastek wzoru zamkniętego. Zdławij zasuwę i patrz, jak punkt wędruje po charakterystyce pompy ku mniejszemu wydatkowi i większej wysokości; zwolnij silnik i porównaj z prawami podobieństwa, które obowiązują tylko bez wysokości statycznej; zejdź poniżej prędkości, której wysokość przy zerowym wydatku równa się podnoszeniu, a strumień gaśnie. Praca silnika jest rozliczana z podnoszeniem, stratami w rurociągu i wewnętrznymi, tarciem wirnika i energią kinetyczną wirnika i wody.

Silnik hydrauliczny — Obraz z aplikacji

Engineering

Silnik hydrauliczny

Zasil silnik o stałej chłonności z linii 150 bar przez kryzę wlotową i pozwól mu spływać przez drugą: swobodny ustala się tam, gdzie dwa dławienia i tarcie zużywają ciśnienie zasilania, zamknięta prędkość tego bilansu. Obciąż hamulec i odczytaj, jak różnica ciśnień rośnie, aż D dp / 2 pi zrówna się z hamulcem plus tarciem; obciąż powyżej momentu zasilania, a silnik stanie. Napędzaj wał z zewnątrz, a maszyna stanie się pompą, podnosząc wylot ponad wlot; napędzaj szybciej, niż wlot może zasilić, a linia wlotowa opróżni się do ciśnienia pary, niedobór rozliczony jako kawitacja. Praca zasilania i zewnętrzna jest rozliczana z dławieniem, przeciekami, ciepłem i energią zmagazynowaną.