MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Engineering

Silnik hydrauliczny

Zasil silnik o stałej chłonności z linii 150 bar przez kryzę wlotową i pozwól mu spływać przez drugą: swobodny ustala się tam, gdzie dwa dławienia i tarcie zużywają ciśnienie zasilania, zamknięta prędkość tego bilansu. Obciąż hamulec i odczytaj, jak różnica ciśnień rośnie, aż D dp / 2 pi zrówna się z hamulcem plus tarciem; obciąż powyżej momentu zasilania, a silnik stanie. Napędzaj wał z zewnątrz, a maszyna stanie się pompą, podnosząc wylot ponad wlot; napędzaj szybciej, niż wlot może zasilić, a linia wlotowa opróżni się do ciśnienia pary, niedobór rozliczony jako kawitacja. Praca zasilania i zewnętrzna jest rozliczana z dławieniem, przeciekami, ciepłem i energią zmagazynowaną.

Silnik hydrauliczny — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Silnik zębaty o chłonności 50 cm³ na obrót stoi między linią wlotową zasilaną ze 150 bar przez kryzę i linią wylotową spływającą przez drugą. Komory przepuszczają D·ω/2π, moment idealny to D·Δp/2π, przecieki skrośne i do obudowy rozładowują linie, tarcie Coulomba trzyma stan przyczepności, hamulec i moment zewnętrzny obciążają wał. Symplektyczny półkrok 20 µs bierze strumień komór przy prędkości z połowy kroku i moment przy ciśnieniach z połowy kroku, tak że bilanse hydrauliczny i mechaniczny zgadzają się dokładnie; gdy napędzające obciążenie żąda więcej, niż kryza wlotowa może dostarczyć, linia wlotowa opróżnia się do ciśnienia pary, a niedobór jest rozliczany jako kawitacja.

Co wypróbować

Pozwól silnikowi biec swobodnie i porównaj z prędkością ze wzoru; obciąż hamulec do zatrzymania; potem napędzaj wał z zewnątrz i patrz, jak staje się pompą, i mocniej, aż wlot zakawituje.

Model i jego ograniczenia

Skupione linie o stałym module, przecieki laminarne, kryzy turbulentne, para przy zerowym ciśnieniu bezwzględnym bez dynamiki odgazowania, sztywny wał. Sprawności są te tej wyidealizowanej maszyny.

Równania modułu
Równania
Q_m = D·ω/2π,  T_i = D·(p_in − p_out)/2π
Q_in = C_d·A_in·√(2(p_s − p_in)/ρ),  Q_out = C_d·A_out·√(2p_out/ρ)
J·dω/dt = T_i + T_ext − T_f·sgn ω − T_b·sgn ω − c·ω
p_s·Q_in + T_ext·ω = ΔE_k + ΔE_p + Q_in_loss + Q_out_loss + Q_leak + Q_cav + Q_heat

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Napęd sterowany rozdzielaczem — Obraz z aplikacji

Engineering

Napęd sterowany rozdzielaczem

Przesuń zadanie rozdzielacza czterodrogowego i patrz, jak sanie idą za nim: z suwakiem o zamkniętym środku w strefie przekrycia nic się nie dzieje, potem prędkość osiada na quasistatycznym bilansie dwu krawędzi dławiących i tarcia, a w położeniu zerowym obciążenie jest trzymane sztywno. Przełącz na suwak o otwartym środku, a rozdzielacz przecieka w zerze 2 Cd w u sqrt(ps/rho), obie komory na połowie ciśnienia zasilania, lecz najmniejsze zadanie gwałtownie przerzuca ciśnienia na obciążenie. Naciśnij na sanie i odczytaj potrzebną różnicę ciśnień. pQ zasilania jest rozliczane z dławieniem, Fv obciążenia, tarciem i ściskaniem oleju.

Kompresor powietrza — Obraz z aplikacji

Engineering

Kompresor powietrza

Uruchom jednocylindrowy kompresor na dziesięciolitrowym zbiorniku i patrz, jak manometr rośnie: każdy skok zasysa powietrze przez płytkę ssawną, ściska je na gorąco i wypycha przez płytkę tłoczną, gdy tylko cylinder przewyższy zbiornik. Masa tłoczona na cykl maleje w miarę napełniania zbiornika, blisko wzoru na przestrzeń szkodliwą 1 − c ((p/p0)^(1/n) − 1); większa przestrzeń szkodliwa tłoczy mniej. Przy ciśnieniu zadanym wyłącznik zatrzymuje silnik, odciążacz opróżnia cylinder i maszyna wybiega; otwórz odbiornik, a zbiornik ustali się tam, gdzie tłoczenie i pobór się równają. Praca silnika i entalpia ssania są rozliczane z energią wewnętrzną gazu, ciepłem do ścianki i pomieszczenia oraz oddanym powietrzem.

Stawidło maszyny parowej — Obraz z aplikacji

Engineering

Stawidło maszyny parowej

Otwórz regulator poziomej maszyny zasilanej powietrzem 6 bar i patrz, jak suwak płaski wyprzedza tłok: przekrycie i kąt wyprzedzenia mimośrodu są rozwiązane tak, by kanał parowy otwierał się o wyprzedzenie w martwym punkcie i zamykał przy wybranym napełnieniu, dokładnie acos(1 − 2c) kąta korby. Skróć napełnienie, a powietrze rozpręża się w cylindrze, mniej powietrza na dżul pracy, lecz mniej pracy na cykl; obciąż hamulec, aż średnie ciśnienie indykowane go nie uniesie i maszyna stanie; ustaw korbę w martwym punkcie, a nie ruszy. Dostarczona entalpia jest rozliczana z wydechem, ścianką, energią gazu i pracą indykowaną, praca indykowana z kołem zamachowym, tarciem i hamulcem.