MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Engineering

Kompresor powietrza

Uruchom jednocylindrowy kompresor na dziesięciolitrowym zbiorniku i patrz, jak manometr rośnie: każdy skok zasysa powietrze przez płytkę ssawną, ściska je na gorąco i wypycha przez płytkę tłoczną, gdy tylko cylinder przewyższy zbiornik. Masa tłoczona na cykl maleje w miarę napełniania zbiornika, blisko wzoru na przestrzeń szkodliwą 1 − c ((p/p0)^(1/n) − 1); większa przestrzeń szkodliwa tłoczy mniej. Przy ciśnieniu zadanym wyłącznik zatrzymuje silnik, odciążacz opróżnia cylinder i maszyna wybiega; otwórz odbiornik, a zbiornik ustali się tam, gdzie tłoczenie i pobór się równają. Praca silnika i entalpia ssania są rozliczane z energią wewnętrzną gazu, ciepłem do ścianki i pomieszczenia oraz oddanym powietrzem.

Kompresor powietrza — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Silnik bocznikowy napędza paskiem kompresor 80 mm; mechanizm korbowy przemiata cylinder, płytki ssawna i tłoczna otwierają się liniowo na 0,2 bar i przepuszczają strumień ściśliwy według funkcji Saint-Venanta, gaz w cylindrze wymienia ciepło ze ścianką, a zbiornik z pomieszczeniem, odbiornik pobiera ze zbiornika przez kryzę, a wyłącznik ciśnieniowy zatrzymuje silnik przy zadaniu, po czym odciążacz opróżnia cylinder. RK4 co 20 µs na kącie, prędkości i dwu masach i temperaturach gazu, każdy strumień, praca i ciepło rozliczone na końcach kroku; tłoczenie na cykl odczytywane jest względem wzoru na przestrzeń szkodliwą.

Co wypróbować

Patrz, jak zbiornik się napełnia, a tłoczenie na cykl maleje; porównaj je z wzorem na przestrzeń szkodliwą; pozwól wyłącznikowi zatrzymać silnik, a odciążaczowi opróżnić cylinder; potem otwórz odbiornik i znajdź ciśnienie równowagi.

Model i jego ograniczenia

Gaz doskonały o stałych ciepłach, płytki bez masy i odbić, skupiona temperatura ścianki, brak oleju i przecieku przez pierścienie, prosta charakterystyka silnika. Sprawności są te tej wyidealizowanej maszyny.

Równania modułu
Równania
V(θ) = c·V_s + A·(2r − x(θ)),  G = A·p_u·Ψ(p_d/p_u)/√(R·T_u)
c_v·m·dT/dt = c_p·T_in·G_in − c_p·T·G_out − p·dV/dt + h·(T_w − T) − c_v·T·dm/dt
J·dω/dt = T_s·(1 − ω/ω_0) + (p − p_0)·dV/dθ − T_f − c·ω
η_v = 1 − c·((p_r/p_0)^(1/n) − 1)

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Stawidło maszyny parowej — Obraz z aplikacji

Engineering

Stawidło maszyny parowej

Otwórz regulator poziomej maszyny zasilanej powietrzem 6 bar i patrz, jak suwak płaski wyprzedza tłok: przekrycie i kąt wyprzedzenia mimośrodu są rozwiązane tak, by kanał parowy otwierał się o wyprzedzenie w martwym punkcie i zamykał przy wybranym napełnieniu, dokładnie acos(1 − 2c) kąta korby. Skróć napełnienie, a powietrze rozpręża się w cylindrze, mniej powietrza na dżul pracy, lecz mniej pracy na cykl; obciąż hamulec, aż średnie ciśnienie indykowane go nie uniesie i maszyna stanie; ustaw korbę w martwym punkcie, a nie ruszy. Dostarczona entalpia jest rozliczana z wydechem, ścianką, energią gazu i pracą indykowaną, praca indykowana z kołem zamachowym, tarciem i hamulcem.

Mechanizm Stirlinga — Obraz z aplikacji

Engineering

Mechanizm Stirlinga

Rozkręć silnik Stirlinga typu beta z gorącą głowicą 650 K i zimną przestrzenią trzymaną na 300 K: wypieracz przerzuca powietrze między nimi, tłok roboczy ćwierć obrotu za nim odbiera pracę, a ciśnienie idzie za prawem Schmidta M R / (Vh/Th + Vc/Tc + Vr/Tr). Odczytaj pracę cyklu względem zamkniętego wzoru Schmidta, a ciepło doprowadzone i odprowadzone względem sprawności Carnota; obciąż hamulec, aż silnik stanie; ochłodź gorącą głowicę i patrz, jak praca maleje; ustaw oba końce na jedną temperaturę, a koło zamachowe wybiegnie. Zmień kąt fazowy i znajdź dziewięćdziesiąt kilka stopni dających najwięcej pracy. Praca gazu jest rozliczana z kołem zamachowym, tarciem i hamulcem.

Walking linkage: geometria kroku — Obraz z aplikacji

Engineering

Walking linkage: geometria kroku

Zamknięta noga z czterema prętami zamienia obrót w zakrzywioną ścieżkę stopy. Porównaj łącznik z jego zmierzoną trajektorią.