MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Engineering

Stawidło maszyny parowej

Otwórz regulator poziomej maszyny zasilanej powietrzem 6 bar i patrz, jak suwak płaski wyprzedza tłok: przekrycie i kąt wyprzedzenia mimośrodu są rozwiązane tak, by kanał parowy otwierał się o wyprzedzenie w martwym punkcie i zamykał przy wybranym napełnieniu, dokładnie acos(1 − 2c) kąta korby. Skróć napełnienie, a powietrze rozpręża się w cylindrze, mniej powietrza na dżul pracy, lecz mniej pracy na cykl; obciąż hamulec, aż średnie ciśnienie indykowane go nie uniesie i maszyna stanie; ustaw korbę w martwym punkcie, a nie ruszy. Dostarczona entalpia jest rozliczana z wydechem, ścianką, energią gazu i pracą indykowaną, praca indykowana z kołem zamachowym, tarciem i hamulcem.

Stawidło maszyny parowej — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Pozioma maszyna warsztatowa o średnicy 100 mm i skoku 150 mm pracuje na powietrzu 6 bar, by stawidło było widoczne bez kondensacji. Suwak muszlowy na mimośrodzie o skoku 20 mm wpuszcza powietrze do każdego końca dwustronnego cylindra i wypuszcza z drugiego; przekrycie i kąt wyprzedzenia są rozwiązane bisekcją tak, by kanał otwierał się o wyprzedzenie 1 mm w martwym punkcie i zamykał przy wybranym napełnieniu. Każda komora ma strumień ściśliwy przez swoje kanały w obu kierunkach i wymienia ciepło ze ścianką; koło zamachowe 3,2 kg·m² niesie korbę przez martwe punkty przeciw tarciu i hamulcowi. RK4 co 20 µs; dostarczona entalpia równa się wydechowi, ściance, energii gazu i pracy indykowanej, a praca indykowana kołu zamachowemu, tarciu i hamulcowi, oba z dokładnością do zaokrąglenia.

Co wypróbować

Odczytaj kąt napełnienia względem acos(1 − 2c); skróć napełnienie i porównaj pracę na cykl i powietrze na dżul; obciąż hamulec do zatrzymania; wystartuj w martwym punkcie, a maszyna nie ruszy.

Model i jego ograniczenia

Powietrze jako gaz doskonały zamiast pary, skupiona temperatura ścianki, suwak bez przecieku i geometrii trzonu, brak kondensacji i przestrzeni szkodliwych poza stałym udziałem. Wartości indykatora są te tej maszyny powietrznej.

Równania modułu
Równania
x_v = e·cos(θ − δ),  cos δ = (l + L)/e,  θ_c = acos(1 − 2c)
A_s = w·max(0, x_v − l),  A_e = w·max(0, −x_v)
J·dω/dt = (p_h − p_c)·A·dx/dθ − T_f·sgn ω − T_b·sgn ω − c·ω
MEP = W_cycle/(2V_s),  H_in = ΔU + W_i + H_out + Q_wall

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Mechanizm Stirlinga — Obraz z aplikacji

Engineering

Mechanizm Stirlinga

Rozkręć silnik Stirlinga typu beta z gorącą głowicą 650 K i zimną przestrzenią trzymaną na 300 K: wypieracz przerzuca powietrze między nimi, tłok roboczy ćwierć obrotu za nim odbiera pracę, a ciśnienie idzie za prawem Schmidta M R / (Vh/Th + Vc/Tc + Vr/Tr). Odczytaj pracę cyklu względem zamkniętego wzoru Schmidta, a ciepło doprowadzone i odprowadzone względem sprawności Carnota; obciąż hamulec, aż silnik stanie; ochłodź gorącą głowicę i patrz, jak praca maleje; ustaw oba końce na jedną temperaturę, a koło zamachowe wybiegnie. Zmień kąt fazowy i znajdź dziewięćdziesiąt kilka stopni dających najwięcej pracy. Praca gazu jest rozliczana z kołem zamachowym, tarciem i hamulcem.

Walking linkage: geometria kroku — Obraz z aplikacji

Engineering

Walking linkage: geometria kroku

Zamknięta noga z czterema prętami zamienia obrót w zakrzywioną ścieżkę stopy. Porównaj łącznik z jego zmierzoną trajektorią.