MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Engineering

Pompa wielotłoczkowa osiowa

Przechyl tarczę wychylną pompy o dziewięciu tłoczkach i patrz, jak linia A napełnia się do ciśnienia, którego żąda kryza obciążenia: wydajność jednostkowa idzie za tangensem kąta tarczy, przechylona w drugą stronę kieruje strumień odwrotnie, przy zerowym wychyleniu silnik biegnie luzem. Policz pulsację wydatku dziewięciu tłoczków i porównaj z wzorem zamkniętym, zablokuj obciążenie i pozwól zaworowi przelewowemu zabrać cały strumień, obniż ciśnienie zasilania wstępnego i zobacz, jak linia powrotna głoduje. Praca wału i zasilania wstępnego jest rozliczana z energią ciśnienia w liniach i stratami w kryzie, przeciekach i zaworze.

Pompa wielotłoczkowa osiowa — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Silnik obraca bęben cylindrowy pompy wielotłoczkowej osiowej względem przechylonej tarczy: każdy z dziewięciu tłoczków porusza się z cos θ, nerki płyty rozdzielczej łączą komorę z linią A, gdy jej objętość maleje, i z linią B, gdy rośnie, tak że wydajność na obrót wynosi n·A·2R·tan α, a strumień pulsuje w kinematycznym rytmie dziewięciu tłoczków. Dwie linie to ściśliwe objętości oleju połączone kryzą obciążenia, przeciekami zewnętrznymi i skrośnymi, pompą zasilania wstępnego dopełniającą linię, która spadła poniżej jej ciśnienia, i zaworami przelewowymi o pasmie otwarcia 10 bar; silnik bocznikowy napędza wał. RK4 co 20 µs; praca wału i zasilania wstępnego równa się zmagazynowanej energii ciśnienia i każdej stracie z dokładnością do zaokrąglenia.

Co wypróbować

Przechyl tarczę i odczytaj wzrost w linii A; odwróć, a B przejmie rolę; ustaw zero, a silnik pobiegnie swobodnie. Porównaj pulsację z wzorem, potem zablokuj obciążenie i patrz, jak zawór zabiera strumień.

Model i jego ograniczenia

Sztywne tłoczki bez przecieku stopek ani przechyłu bębna, skupiona objętość linii o stałym module, liniowe pasmo zaworu, prosta charakterystyka silnika. Ciśnienia i pulsacja są te tej wyidealizowanej pompy.

Równania modułu
Równania
V_g = n·A·2R·tan α,  dV_k/dφ = A·R·tan α·cos θ_k
dp_A/dt = (β/V_L)·(Σ Q_k − Q_load − Q_leak − Q_relief + Q_charge)
J·dω/dt = T_s·(1 − ω/ω_0) − Σ p_k·dV_k/dφ − T_f − c·ω
δ_odd = (π/2n)·tan(π/4n),  δ_even = (π/n)·tan(π/2n)

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Pompa wirowa — Obraz z aplikacji

Engineering

Pompa wirowa

Każ pompie wirowej tłoczyć do rurociągu, który podnosi wodę o dziesięć metrów: wydatek ustala się tam, gdzie charakterystyka pompy H = K1 w^2 − K2 w Q − K3 Q|Q| przecina charakterystykę układu Hs + R Q|Q|, dokładnie pierwiastek wzoru zamkniętego. Zdławij zasuwę i patrz, jak punkt wędruje po charakterystyce pompy ku mniejszemu wydatkowi i większej wysokości; zwolnij silnik i porównaj z prawami podobieństwa, które obowiązują tylko bez wysokości statycznej; zejdź poniżej prędkości, której wysokość przy zerowym wydatku równa się podnoszeniu, a strumień gaśnie. Praca silnika jest rozliczana z podnoszeniem, stratami w rurociągu i wewnętrznymi, tarciem wirnika i energią kinetyczną wirnika i wody.

Silnik hydrauliczny — Obraz z aplikacji

Engineering

Silnik hydrauliczny

Zasil silnik o stałej chłonności z linii 150 bar przez kryzę wlotową i pozwól mu spływać przez drugą: swobodny ustala się tam, gdzie dwa dławienia i tarcie zużywają ciśnienie zasilania, zamknięta prędkość tego bilansu. Obciąż hamulec i odczytaj, jak różnica ciśnień rośnie, aż D dp / 2 pi zrówna się z hamulcem plus tarciem; obciąż powyżej momentu zasilania, a silnik stanie. Napędzaj wał z zewnątrz, a maszyna stanie się pompą, podnosząc wylot ponad wlot; napędzaj szybciej, niż wlot może zasilić, a linia wlotowa opróżni się do ciśnienia pary, niedobór rozliczony jako kawitacja. Praca zasilania i zewnętrzna jest rozliczana z dławieniem, przeciekami, ciepłem i energią zmagazynowaną.

Napęd sterowany rozdzielaczem — Obraz z aplikacji

Engineering

Napęd sterowany rozdzielaczem

Przesuń zadanie rozdzielacza czterodrogowego i patrz, jak sanie idą za nim: z suwakiem o zamkniętym środku w strefie przekrycia nic się nie dzieje, potem prędkość osiada na quasistatycznym bilansie dwu krawędzi dławiących i tarcia, a w położeniu zerowym obciążenie jest trzymane sztywno. Przełącz na suwak o otwartym środku, a rozdzielacz przecieka w zerze 2 Cd w u sqrt(ps/rho), obie komory na połowie ciśnienia zasilania, lecz najmniejsze zadanie gwałtownie przerzuca ciśnienia na obciążenie. Naciśnij na sanie i odczytaj potrzebną różnicę ciśnień. pQ zasilania jest rozliczane z dławieniem, Fv obciążenia, tarciem i ściskaniem oleju.