Math
Fourier, okres i dzielnik
Porównaj pik z sąsiednim wynikiem, potem zmierz: pik sugeruje mianownik, a nie gwarantowany czynnik. Idealny model CPU, 12 kubitów, bez szumu i urządzenia. Dla N=21, Q=128 < N²: mniejsza precyzja. Tylko podstawy względnie pierwsze z N; inaczej NWD(a,N) już daje czynnik.
Co się dzieje
Porównaj pik z sąsiednim wynikiem, potem zmierz: pik sugeruje mianownik, a nie gwarantowany czynnik.
Równania modułu
Równania Q = 2^t; |ψ⟩ = Q^(-1/2) Σ_(x=0)^(Q−1) |x⟩|a^x mod N⟩ S_z(y) = Σ_(x: a^x mod N=z) exp(2πixy/Q); m_z = count(x w gałęzi z) P(y pod warunkiem z) = |S_z(y)|²/(Q m_z); P(z)=m_z/Q P(y) = Σ_z |S_z(y)|²/Q²; Σ_y P(y)=1 y/Q ≈ p/d, 1 ≤ d < N; sprawdź a^d mod N = 1 przed wydobyciem czynnika d parzyste: h=a^(d/2) mod N; g−=gcd(h−1,N), g+=gcd(h+1,N) akceptuj tylko 1<g−,g+<N oraz g−g+=N; h=±1 mod N jest trywialne N=15: t=8, work=4; N=21: t=7, work=5, Q=128<N² (zmniejszona precyzja) idealny numeryczny wektor stanu, 12 kubitów; wyrocznia modularna jest permutacją bazy z próby: frequency=count/n; SE=sqrt(P(1−P)/n), n>0
