Physics
Figury Lissajous
Złożenie drgań prostopadłych: klasyka oscyloskopu.
Co się dzieje
Dwa prostopadłe drgania na luminoforze oscyloskopu w trybie XY: gdy stosunek częstotliwości a:b jest ułamkiem całkowitym, wiązka kreśli zamkniętą figurę - policz płatki i odczytaj stosunek wprost z ekranu. Pokrętło poświaty to uczciwa pamięć luminoforu: krótka - widać piszący punkt, długa - stoi cała figura. Rozstrój generatory o kilka miliherców, a faza powoli ucieka i figura bez końca koziołkuje przez całą swoją rodzinę. Tryb XYZ dodaje trzeci generator i unosi figurę w przestrzeń jako świetlisty węzeł Lissajous. Tryb Sprężyny to stanowisko stojące za obrazem: krążek trzymany przez cztery sprężyny na stole, dwie wzdłuż x i dwie wzdłuż y, z rysikiem pod spodem piszącym na łupkowej tablicy. Stosunek częstości wynika ze sztywności - Kx:Ky = 4:9 to 2:3 - a panel drukuje częstości zmierzone obok zlinearyzowanych: napięcie wstępne sprzęga osie, duża amplituda wygina geometrię, a prawdziwa figura koziołkuje tam, gdzie dwa generatory oscyloskopu by się zatrzasnęły.
Równania modułu
Równania x = A sin(ω₁ t + δ), y = B sin(ω₂ t) zamknięta krzywa, gdy ω₁/ω₂ jest racjonalne δ ustawia fazę: linia, elipsa, okrąg
