Earth
Powstawanie gór
Zepchnij dwa kontynenty i patrz, jak skorupa grubieje, unosi się i wypuszcza korzeń pod łańcuchem; włącz erozję — szczyty obniżają się, a zniesiony materiał wypełnia baseny po obu stronach, przy czym skorupa plus osady pozostają dokładnie tym, co było, plus dostarczone. Porównaj szybką i powolną konwergencję, szeroką i wąską strefę deformacji oraz lżejszą skorupę, która pływa wyżej.
Co się dzieje
Przekrój skorupy o długości 600 km z 60 kolumn zbiega się z zadaną prędkością: dostarczona skorupa, v·h_in na mln lat, jest rozkładana w gaussowskiej strefie deformacji jako pogrubienie, więc powierzchnia skorupy jest zachowana dokładnie. Każda kolumna pływa według Airy'ego: wysokość (ρ_m − ρ_c)·(h − h_0)/ρ_m, korzeń ρ_c/ρ_m pogrubienia, osady liczone z własną gęstością. Erozja zdejmuje K wysokości na mln lat z każdej kolumny nad morzem i składa zniesione w najniższej kolumnie swojej połowy, więc skorupa plus osady pozostają tym, co było, plus dostarczone. Euler jawny z krokiem 0,01 mln lat; sekunda doświadczenia to milion lat.
Co wypróbować
Patrz, jak łańcuch się unosi, a korzeń pogłębia; wzmocnij erozję i zobacz, jak szczyty się obniżają, a baseny wypełniają; zatrzymaj konwergencję — nic się nie rusza.
Model i jego ograniczenia
Zadana strefa deformacji zamiast mechaniki uskoków, lokalna izostazja Airy'ego bez zginania, erozja liniowa w wysokości, osady w jednej kolumnie z każdej strony. Przekrój dydaktyczny, nie rekonstrukcja łańcucha.
Równania modułu
Równania dh_i/dt = v·h_in·f_i/Σ f_j·Δx, f = e^(−(x/W)²) e = ((ρ_m − ρ_c)·(h − h_0) + (ρ_m − ρ_s)·s)/ρ_m root = h + s − e − h_0 de/dt = −K·e (e > 0)
