Earth
Meandry rzeczne
Pozwól rzece szerokiej na 20 m z dwumetrowym wężykiem płynąć dwa tysiące lat: prąd przy brzegu czuje krzywiznę trochę powyżej swojego miejsca, tak że zewnętrzny brzeg każdego zakola eroduje, gdy wewnętrzny buduje odsyp tej samej objętości, zakola 400 m rosną najszybciej, zamknięta długość fali prawa brzegu, a krętość koryta przewyższa dwa, aż szyje zostają przerwane i zostają starorzecza. Idealnie proste koryto nigdy się nie rusza; podwój erodowalność, a pierwsze stulecia biegną dwa razy szybciej; krzywizna okręgu opisanego łuku testowego wynosi dokładnie 1/R.
Co się dzieje
Oś koryta jest łamaną punktów co 20 m, której krzywizna pochodzi z okręgu opisanego na każdej trójce; prędkość przy brzegu idzie za Howardem i Knutsonem, ujemna lokalna waga krzywizny plus krzywizna ważona w górę rzeki z eksponencjalnym zanikiem 50 m, tak że zakola krótsze od opóźnienia gasną, a dłuższe rosną najszybciej przy około dwudziestu szerokościach długości fali. Zewnętrzny brzeg migruje z erodowalność razy szerokość razy ta prędkość, ta sama objętość ląduje na brzegu wewnętrznym, łamana jest przesiatkowywana co rok, a gdy dwa odległe punkty zbliżą się na szerokość, szyja jest przerywana i pętla staje się starorzeczem. Sekunda doświadczenia to rok.
Co wypróbować
Patrz, jak wężyk rośnie w zakola, a zakola w pętle, aż szyja zostanie przerwana; spróbuj prostego koryta, podwójnej erodowalności, krótszego opóźnienia i odczytaj najszybszą długość fali z postaci zamkniętej.
Model i jego ograniczenia
Kinematyczne prawo brzegu bez przepływu, osadu i niejednorodności równiny, stała szerokość i głębokość, prosta reguła przerwania. Prędkości i kształty są te tego wyidealizowanego koryta.
Równania modułu
Równania C = 2·(b − a)×(c − b)/(|ab|·|bc|·|ca|) u_b = Ω·C + Γ·∫C(s − ξ)·e^(−ξ/λ)·dξ/λ, Ω = −1, Γ = 2.5 v_n = E·B·u_b, σ = E·B·k²·(Ω + Γ/(1 + k²λ²)) V_eroded = V_deposited, S = L_channel/L_valley
