MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Math

Bryła 4D przechodzi na wskroś

Jak wygląda czterowymiarowa bryła z wnętrza przestrzeni trójwymiarowej: tylko jako swój przekrój, a przekrój zmienia się, gdy bryła przechodzi. Tesserakt idący wierzchołkiem naprzód pokazuje czworościan, który rośnie, traci naroża, staje się ośmiościanem i kurczy się z powrotem; komórką naprzód pokazuje jeden sześcian przez całe przejście. Przekroje są budowane z przeciętych komórek, liczone, mierzone, a ich objętość scałkowana po przejściu to 4-objętość w każdej orientacji - Cavalieri o wymiar wyżej.

Bryła 4D przechodzi na wskroś — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Płaska istota patrząca, jak sześcian przechodzi przez jej płaszczyznę, widzi kwadrat, który pojawia się i znika - albo, gdy idzie narożnikiem, punkt rosnący w trójkąt, potem w sześciokąt, potem malejący. My jesteśmy tą istotą wymiar wyżej. Czterowymiarowa bryła przepchnięta przez naszą przestrzeń zostawia ciąg zwykłych wielościanów, a ciąg zależy od kierunku: tesserakt komórką naprzód to sześcian, który stoi i odchodzi; wierzchołkiem naprzód to czworościan ścinający się w ośmiościan i z powrotem. Wybierz bryłę i kierunek, przesuń hiperpłaszczyznę i licz ściany na panelu.

Równania modułu
Równania
hiperpłaszczyzna w = c przecina każdą przecinającą ją krawędź w punkcie t = w_a/(w_a − w_b)
teserakt: 16 wierzchołków (±1,±1,±1,±1), 32 krawędzie, 8 sześcianów;  16-komórkowiec: 8 wierzchołków, 24 krawędzie, 16 czworościanów
komórką do przodu: sześcian;  wierzchołkiem do przodu: czworościan → ścięty → ośmiościan → …
każdy przekrój jest wielościanem zamkniętym: V − E + F = 2

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Rozwłóknienie Hopfa — Obraz z aplikacji

Math

Rozwłóknienie Hopfa

Nad każdym punktem zwykłej sfery wisi w sferze czterowymiarowej cały okrąg, a te okręgi wypełniają ją bez reszty i nigdy się nie przecinają - a mimo to dowolne dwa z nich są zaplecione, dokładnie raz, jakkolwiek daleko od siebie leżą ich punkty. Przeciągnij punkt po małym globusie i patrz, jak jego okrąg wędruje po dużym obrazie; weź cały równoleżnik, a okręgi utkają torus. Współczynnik zaplecenia mierzy całka Gaussa, a kąt między dwoma okręgami wychodzi o połowę mniejszy niż kąt między ich punktami - i właśnie dlatego sfera Blocha kubitu ma promień jedna druga.

Krzywa, która wypełnia kwadrat — Obraz z aplikacji

Math

Krzywa, która wypełnia kwadrat

Linia nie ma pola - a mimo to krzywa może przejść przez każdy punkt kwadratu: Peano znalazł taką w 1890 roku, Hilbert narysował swoją w 1891. W każdym rzędzie krzywa odwiedza każdą komórkę dokładnie raz, przesuwając się o jedną komórkę na krok, a granica jest ciągła. Przeciągnij znacznik: dziesiąta część krzywej mieści się mniej więcej w jednej trzeciej boku - dlatego bazy danych i formaty obrazów indeksują przestrzeń wzdłuż takiej krzywej. Odwrotność jest fałszywa, i panel to też mierzy: dwie stykające się komórki mogą dzielić pięć szóstych krzywej.

Narodziny olbrzymiej składowej — Obraz z aplikacji

Math

Narodziny olbrzymiej składowej

Dodaj krawędź, znajdź ścieżkę między dwoma wierzchołkami i obserwuj przejście c przez jeden. Sieć i pomiary korzystają z tego samego ciągu krawędzi.