MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Engineering

Sterowiec: wypór i nawigacja

Leć helowym sterowcem o sześciu tysiącach metrów sześciennych od masztu do innego, dwadzieścia kilometrów na wschód, przy wietrze z północy. Poniżej wysokości ciśnieniowej balonet oddycha, a wypór statyczny jest ten sam na każdej wysokości, dokładnie m_He (R_He/R_air - 1) g minus ciężar; powyżej gaz wypełnia powłokę, zawór upuszcza to, co się rozpręża, i statek dryfuje do pułapu. Pozwól słońcu przegrzać gaz dla większego wyporu, zrzuć lub dodaj balast i wprowadź za ciężki statek w górę sterem wysokości; patrz, jak autopilot kładzie kurs pod wiatr, by ślad wskazywał cel.

Sterowiec: wypór i nawigacja — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Powłoka 6000 m³ wypełniona w 90 % helem na poziomie morza, resztę uzupełnia balonet powietrzny; niesie 4,5 t konstrukcji, 600 kg ładunku i 400 kg balastu w troposferze ISA. Poniżej wysokości ciśnieniowej balonet oddycha, a wypór statyczny m_He (R_He T_g/(R_air T_a) − 1) g nie zależy od wysokości; powyżej hel wypełnia powłokę, a zawór bezpieczeństwa upuszcza to, co się rozpręża. Przegrzanie ogrzewa gaz; wychylenie steru wysokości przy prędkości lotu dodaje siłę nośną dynamiczną. Ruch pionowy obejmuje masę dodaną powietrza; autopilot ustawia się skośnie do wiatru, by ślad nad ziemią wskazywał cel. RK4 co 0,05 s.

Co wypróbować

Patrz, jak statek wznosi się przez wysokość ciśnieniową i dryfuje do pułapu; dodaj balast, aż nie zdoła się wznieść, i wprowadź go w górę sterem wysokości; pozwól słońcu przegrzać gaz; obróć wiatr i zobacz, jak zmienia się kąt znoszenia.

Model i jego ograniczenia

Statek jako punkt materialny w atmosferze wzorcowej, bez dynamiki ciśnienia w powłoce, liniowa siła nośna steru, natychmiastowe zmiany kursu. Wypory i wysokości są te tego wyidealizowanego statku.

Równania modułu
Równania
L_s = (ρ_a·min(V_g, V_env) − m_He − m)·g,  V_g = m_He·R_He·(T + ΔT)/p
L_s = m_He·(R_He/R_air − 1)·g − m·g  (below pressure height)
M_v·a = L_s + ½·ρ·V²·S·C_L·δ − ½·ρ·C_v·A·w·|w|,  M_v = m + m_He + ρ·V_b + k·ρ·V
v_ground = v_air + w,  heading chosen so v_ground points at the target

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Astrolabium: mechaniczny komputer nieba — Obraz z aplikacji

Engineering

Astrolabium: mechaniczny komputer nieba

Zobacz gwiazdę, zmierz jej wysokość i obróć mosiężną mapę nieba, aby odzyskać lokalny czas gwiezdny. Porównaj pasującą płytę szerokości geograficznej z niewłaściwą płytą.

Mechanizm kalendarzowy z Antykithiry — Obraz z aplikacji

Engineering

Mechanizm kalendarzowy z Antykithiry

Kręć korbą brązowej rekonstrukcji w zaciemnionej galerii, a stulecia mijają na jej tarczach: wskazówka Księżyca robi dokładnie 254 obroty w 19 lat, miesięcy synodycznych jest 235, spirala metonowa obraca się pięć razy, a spirala Saros cztery w 223 miesiące, gdzie powtarzają się glify zaćmień. Patrz, jak czop w szczelinie z boku każe Księżycowi przyspieszać i zwalniać w miesiącu anomalistycznym, niemal dokładnie jak hipparchowe (e/r) sin M; daj przekładni luz i odwróć korbę, a nic się nie rusza, póki luz nie zostanie wybrany. Liczby zębów czynią każde przełożenie dokładnym ułamkiem.

Chronometr morski i długość geograficzna — Obraz z aplikacji

Engineering

Chronometr morski i długość geograficzna

Odmierzaj czas na morzu przy lampie: balans na włosie, popychany raz na takt przez wychwyt chronometrowy, bije sekundy w skrzynce na kardanie. Ogrzej kajutę, a nieskompensowany balans traci dwie minuty na dobę, potem pozwól bimetalowemu wieńcowi usunąć błąd liniowy i zostawić mały błąd temperatury środkowej; zablokuj kardan w przechylonej skrzynce, a niewyważony balans spieszy się lub późni zależnie od amplitudy, prawie wcale blisko 220 stopni; ustaw długość rejsu i odczytaj, jak daleko na wschód lub zachód nawigator umieściłby statek. Impulsy są rozliczane z każdą stratą.