Math
Oszacowania zamiast przybliżeń
Każdy inny sposób liczenia daje liczbę, która pewnie jest poprawna. Arytmetyka przedziałowa daje parę, która na pewno jest, a cały temat to jej cena. Nazywa się zależność: każde wystąpienie zmiennej liczy się jako inna zmienna, więc x − x wychodzi szerokości dwa. Otoczenie należy do WZORU, a nie do funkcji.
Co się dzieje
Każdy inny moduł tego pierścienia mierzy błąd; ten odmawia. Liczy parami liczb gwarantowanie zawierającymi odpowiedź, zaokrąglając każdy koniec na zewnątrz, a gwarancja jest całym sensem: ostrość wymieniona na pewność. Podaj x = [1, 2] do x − x, a dostaniesz [−1, 1], nie 0, bo arytmetyka nie wie, że oba x to to samo - problem zależności i powód, dla którego przedziały puchną z każdym krokiem. Podziel przez przedział zawierający zero, a uczciwą odpowiedzią jest cała prosta. Wypróbuj wyrażenia, patrz, jak rosną szerokości, i sprawdź, które przekształcenia trzymają je wąskimi.
Równania modułu
Równania [a,b] + [c,d] = [↓(a+c), ↑(b+d)], [a,b] − [c,d] = [↓(a−d), ↑(b−c)] [a,b]·[c,d] = [↓min, ↑max] z czterech iloczynów [a,b]/[c,d] = cała oś, gdy [c,d] zawiera 0 problem zależności: x − x = [a−b, b−a], a nie 0
