MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Math

Krzywe stożkowe

Przeciągnij złoty uchwyt β, aby pochylić płaszczyznę. Wypróbuj cztery przekroje i włącz sfery Dandelina. Prawy przycisk obraca, kółko przybliża. Po prawej rzeczywiste odległości w płaszczyźnie przekroju. Ruchomy punkt mierzy ognisko/kierownica e. Okrąg ma e = 0 i nie ma skończonej kierownicy. q opisuje rzut poziomy.

Krzywe stożkowe — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji
Równania modułu
Równania
stożek x² + y² = (z tan α)², płaszczyzna z = z0 + x tan β  (α połowa kąta rozwarcia stożka, β nachylenie płaszczyzny względem poziomu)
przekrój, według azymutu φ wokół osi:  z(φ) = z0 / (1 − q cos φ),   q = tan α · tan β   - to q jest mimośrodem CIENIA krzywej na podłodze
mimośród samej krzywej:  e = sin β / cos α   (płaszczyzna jest skrócona o cos β wzdłuż nachylenia);  e = q tylko dla e = 1
e < 1 elipsa, e = 1 parabola (β = 90° − α: płaszczyzna równoległa do tworzącej), e > 1 hiperbola (dwie gałęzie, po jednej na każdej połowie stożka)
kule Dandelina:  środek na osi w punkcie c = z0 / (1 ± s), s = sin α / cos β, promień |c| sin α;  każda dotyka stożka wzdłuż okręgu, a płaszczyzny w JEDNYM punkcie - ognisku
kierownica:  tam, gdzie płaszczyzna przecina płaszczyznę okręgu styczności kuli, z = c cos² α
zmierzone wzdłuż narysowanej krzywej:  |PF| / dist(P, kierownica) = e w każdym punkcie;  PF₁ + PF₂ = 2a na elipsie;  |PF₁ − PF₂| = 2a na hiperboli;  b² = a²(1 − e²) z PRAWDZIWYM e (a nie z q)
30°/30°:  q = 1/3, e = 1/√3 = 0.5774, a = 3/4, b = 0.6124, ogniska oddalone o 0.8660 = 2ae, kule w 0.634 i 2.366;  30°/60°: e = 1, druga kula w nieskończoności;  30°/70°: e = 1.085, druga kula w −2.165, |PF₁ − PF₂| = 2.227

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Siatki brył — Obraz z aplikacji

Math

Siatki brył

Rozetnij bryłę wzdłuż części krawędzi i rozłóż na płasko. Nierozcięte krawędzie muszą trzymać wszystkie ściany połączone bez pętli - drzewo rozpinające grafu ścian - i każde takie drzewo jest siatką. Bryła otwiera się na zawiasach złożonymi obrotami, pole siatki sprawdza się z polem powierzchni, każdą parę ścian przycina się, by dowieść braku nakładania, a siatki liczy się z dokładnością do symetrii bryły: dwie dla czworościanu, jedenaście dla sześcianu, jedenaście dla jego dualu.

Wierzchołki, krawędzie, ściany — Obraz z aplikacji

Math

Wierzchołki, krawędzie, ściany

Bryła z kilkudziesięciu ścian i V − E + F odczytane po każdej zmianie: trianguluj ścianę, wstaw w nią wierzchołek, podziel lub zmaż krawędź, wytnij ścianę, zagęść wszystkie - dziennik pokazuje, co każda operacja robi z V, E i F, i że χ zmienia się tylko przy wycięciu dziury. Genus wynika z χ z podanymi warunkami: ile kawałków, ile pętli brzegowych, orientowalna czy nie - na wstędze Möbiusa wzór daje zamiast tego czapki krzyżowe.

Bryła 4D przechodzi na wskroś — Obraz z aplikacji

Math

Bryła 4D przechodzi na wskroś

Jak wygląda czterowymiarowa bryła z wnętrza przestrzeni trójwymiarowej: tylko jako swój przekrój, a przekrój zmienia się, gdy bryła przechodzi. Tesserakt idący wierzchołkiem naprzód pokazuje czworościan, który rośnie, traci naroża, staje się ośmiościanem i kurczy się z powrotem; komórką naprzód pokazuje jeden sześcian przez całe przejście. Przekroje są budowane z przeciętych komórek, liczone, mierzone, a ich objętość scałkowana po przejściu to 4-objętość w każdej orientacji - Cavalieri o wymiar wyżej.