MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Math

Katastrofa ostrza

Pociągnij jedno pokrętło, a stan sunie, aż jego gałąź się skończy - wtedy przeskakuje, a cofnięcie tego nie odwraca. Przekręć drugie pokrętło ponad ostrze, a przeskok znika zupełnie: pętla histerezy nie jest tam mała, jest dokładnie zerowa. Szerokość 4·(−a/3)^(3/2), wysokość skoku 3·√(−a/3), sprawdzalne na obrazie.

Katastrofa ostrza — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Jedno równanie: x³ + a·x + b = 0. Stanem jest x, a i b to dwa pokrętła. Ciągnij b, a stan gładko sunie wzdłuż swojej gałęzi - dopóki gałąź się nie skończy i nie spadnie na drugą. Pociągnij z powrotem: nie wróci tą samą drogą, przeskok nastąpi gdzie indziej, a odstęp między nimi to pętla histerezy. Ma szerokość 4·(−a/3)^(3/2) - prawo potęgowe trzech drugich - a skok na fałdzie wynosi dokładnie 3·√(−a/3), bo gałąź w √(−a/3) zderza się z tą w −2·√(−a/3). Nie ma postoju w połowie: środkowa gałąź, na czerwono, to MAKSIMUM potencjału V = x⁴/4 + a·x²/2 + b·x, a na grzbiecie nic nie spocznie. Popatrz na potencjał poniżej: dwie studnie i wzgórze, a gdy b się przesuwa, jedna studnia unosi się, aż zniknie, zabierając stan. Teraz DRUGIE pokrętło: ponad ostrzem (a ≥ 0) nie ma żadnej pętli - nie małej, dokładnie zerowej, bo w tę i z powrotem kreśli się ta sama krzywa. Ten sam układ, ten sam ruch, a przeskoku po prostu nie ma.

Równania modułu
Równania
stan:  x³ + a·x + b = 0, z potencjału V = x⁴/4 + a·x²/2 + b·x
gałęzie:  decyduje wyróżnik 4a³ + 27b² - ujemny daje trzy pierwiastki rzeczywiste, dodatni jeden, zero to fałd, w którym dwa pierwiastki się zderzają
stabilność:  V″ = 3x² + a;  dwa skrajne pierwiastki są minimami, środkowy MAKSIMUM, dlatego skok nie ma stanu pośredniego
fałdy:  b = ±2·(−a/3)^(3/2), więc pętla histerezy ma szerokość 4·(−a/3)^(3/2) - prawo potęgowe z wykładnikiem trzy drugie
skok:  w fałdzie gałąź w √(−a/3) zderza się z gałęzią w −2·√(−a/3), więc stan spada o 3·√(−a/3)
powyżej ostrza:  a ≥ 0 daje jedną gałąź dla każdego b, brak fałdu i szerokość pętli DOKŁADNIE zero
zmierzone:  pętla 0.780 / 4.000 / 11.320 przy a = −1 / −3 / −6 wobec 0.7698 / 4.0000 / 11.3137, na siatce przeglądu o kroku 0.01

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Dlaczego mapy kłamią — Obraz z aplikacji

Math / Earth

Dlaczego mapy kłamią

Małe okręgi na globusie i te same okręgi na mapie: indykatrysa Tissota, w której zawarty jest cały pomiar. Merkator utrzymuje każdy okrąg okrągłym i rozdyma je ponad trzydziestokrotnie; Lambert utrzymuje pola i spłaszcza kształty; obu naraz nie utrzymuje nikt, i to jest Gauss. Grenlandia jest czternaście razy mniejsza od Afryki, a Merkator rysuje ją 10,47 razy za dużą.

Krzywizna i przeniesienie równoległe — Obraz z aplikacji

Math

Krzywizna i przeniesienie równoległe

Przenieś strzałkę wzdłuż pętli, nigdy jej nie obracając - a wróci obrócona. Kąt równa się krzywiźnie, którą pętla objęła - Gauss–Bonnet - i dlatego wahadło Foucaulta zna swoją szerokość geograficzną. Koła szerokości, trójkąty geodezyjne, płaszczyzna i siodło, każda pętla ze swoją postacią zamkniętą obok zmierzonego obrotu.

Blokada przegubu i kwaterniony — Obraz z aplikacji

Math

Blokada przegubu i kwaterniony

Trzy zagnieżdżone pierścienie trzymają platformę: odchylenie, pochylenie, przechylenie. Przechyl środkowy pierścień do 90 stopni, a zewnętrzny i wewnętrzny ustawią się w jednej linii - dwa pierścienie, jedna oś, utracony stopień swobody. Odczyty skaczą o pół obrotu, choć platforma ledwo się rusza; kwaternion tego samego ruchu niczego nie zauważa. Apollo leciał z trzema pierścieniami i czerwoną strefą na kuli.