MakarovSuites
Polski
EnglishDeutschРусскийУкраїнськаFrançaisEspañolItalianoPolski
Kontakt i licencje

Math / Earth

Dlaczego mapy kłamią

Małe okręgi na globusie i te same okręgi na mapie: indykatrysa Tissota, w której zawarty jest cały pomiar. Merkator utrzymuje każdy okrąg okrągłym i rozdyma je ponad trzydziestokrotnie; Lambert utrzymuje pola i spłaszcza kształty; obu naraz nie utrzymuje nikt, i to jest Gauss. Grenlandia jest czternaście razy mniejsza od Afryki, a Merkator rysuje ją 10,47 razy za dużą.

Dlaczego mapy kłamią — Obraz z aplikacji
Obraz z aplikacji

Co się dzieje

Sfery nie da się spłaszczyć. Nie «trudno»: nie da się, i Gauss udowodnił to w 1827 - krzywizna przeżywa zginanie, więc powierzchnia o krzywiźnie 1/R² nie stanie się powierzchnią o krzywiźnie zero bez rozciągania. Każde odwzorowanie wybiera zatem, jakie kłamstwo opowiedzieć. Na globusie jest siatka małych okręgów, wszystkie tej samej wielkości, bo na sferze takie są. Na mapie te same okręgi są odwzorowane i już takie nie są: to indykatrysy Tissota. Ich półosie to współczynniki skali h wzdłuż południka i k wzdłuż równoleżnika. WIERNOKĄTNE znaczy h = k wszędzie: każda indykatrysa pozostaje okręgiem, kształty przeżywają. RÓWNOPOLOWE znaczy h·k = 1 wszędzie: każda indykatrysa ma to samo pole, jakikolwiek ma kształt. Zmierzone po sferze: Merkator trzyma współczynnik kształtu dokładnie na 1 i pozwala polu dobiec do 33; Lambert trzyma pole dokładnie na 1 i płaci te same 33 kształtem; odwzorowanie równoprostokątne nie trzyma żadnego. Żadne nie trzyma obu - to jest twierdzenie, a nie wada tych czterech. Słynny wniosek: Grenlandia 2,166 mln km² wobec 30,37 Afryki, stosunek czternaście; sec²(72°) = 10,47 wobec sec²(1°) = 1, więc na papierze stoją jak 1,34. A Merkator nie ma bieguna: y rośnie bez granic, każda drukowana mapa gdzieś się kończy, a mapy internetowe tną na 85,051129°, gdzie y wynosi dokładnie π.

Równania modułu
Równania
Tissot:  mały okrąg na globusie staje się elipsą o półosiach h (wzdłuż południka) i k (wzdłuż równoleżnika)
konforemne:  h = k wszędzie — każda indykatrysa pozostaje OKRĘGIEM, kształty są zachowane, pola nie
równopolowe:  h·k = 1 wszędzie — każda indykatrysa ma to samo POLE, kształty nie są zachowane
Theorema Egregium (Gauss, 1827):  krzywizna jest zachowana przy zginaniu, więc żadne odwzorowanie nie może mieć obu własności
walcowe równoodległościowe:  x = λ, y = φ;  h = 1, k = sec φ;  pole 1 … 5.759, kształt 1 … 5.759 — NIE zachowuje ŻADNEGO z nich
Merkator:  x = λ, y = ln tan(π/4 + φ/2);  h = k = sec φ;  kształt dokładnie 1, pole 1 … 33.163
walcowe Lamberta:  x = λ, y = sin φ;  h = cos φ, k = sec φ;  pole dokładnie 1, kształt 1 … 33.163
stereograficzne:  h = k = 2/(1 + sin φ);  konforemne, a pole rośnie do 17 331 na odległym biegunie
Grenlandia:  2.166 mln km² wobec 30.37 mln Afryki — prawdziwy stosunek 14.021;  sec²(72°) = 10.472 wobec sec²(1°) = 1.000, więc narysowany stosunek wynosi 1.339
biegun Merkatora:  y → ∞;  przy 89.9° y = 7.044 R, a współczynnik pola wynosi 328 281;  mapy internetowe ucinają przy 85.051129°, gdzie y = π dokładnie

Inne eksperymenty

Wróć do katalogu
Krzywizna i przeniesienie równoległe — Obraz z aplikacji

Math

Krzywizna i przeniesienie równoległe

Przenieś strzałkę wzdłuż pętli, nigdy jej nie obracając - a wróci obrócona. Kąt równa się krzywiźnie, którą pętla objęła - Gauss–Bonnet - i dlatego wahadło Foucaulta zna swoją szerokość geograficzną. Koła szerokości, trójkąty geodezyjne, płaszczyzna i siodło, każda pętla ze swoją postacią zamkniętą obok zmierzonego obrotu.

Blokada przegubu i kwaterniony — Obraz z aplikacji

Math

Blokada przegubu i kwaterniony

Trzy zagnieżdżone pierścienie trzymają platformę: odchylenie, pochylenie, przechylenie. Przechyl środkowy pierścień do 90 stopni, a zewnętrzny i wewnętrzny ustawią się w jednej linii - dwa pierścienie, jedna oś, utracony stopień swobody. Odczyty skaczą o pół obrotu, choć platforma ledwo się rusza; kwaternion tego samego ruchu niczego nie zauważa. Apollo leciał z trzema pierścieniami i czerwoną strefą na kuli.

Liczby pierwsze z zer funkcji dzeta — Obraz z aplikacji

Math

Liczby pierwsze z zer funkcji dzeta

Wzór jawny Riemanna: schody liczb pierwszych to suma fal, po jednej na każde zero funkcji dzeta. Dodawaj zera po jednym i patrz, jak prosta marszczy się w liczby pierwsze - każdy stopień na potędze liczby pierwszej i wysokości ln p. Poniżej prosta krytyczna, pierwsze 120 zer jako dane, reszta względem sita zmierzona dla każdego zera.