Szlifuj wklęsłą powierzchnię półfabrykatu soczewki o średnicy 100 mm na szlifierce z górnym ramieniem: narzędzie leży na obracającym się półfabrykacie, ramię przesuwa je tam i z powrotem, a szkło jest usuwane tam, gdzie nacisk i poślizg są największe, aż maszyna zatrzyma się przy zadanej strzałce. Zmieniaj skok, jego przesunięcie, narzędzie i obciążenie, aby zwiększyć lub zmniejszyć krzywiznę, a potem przejdź do szlifowania dokładnego i polerowania i obserwuj błąd kształtu oraz prążki interferencyjne na stanowisku kontrolnym.
Nakręć sprężynę i patrz, jak walec z kołeczkami szarpie stalowe zęby grzebienia, a wiatraczek działający jak hamulec powietrzny utrzymuje tempo; ekran obok pozytywki zapisuje każdą nutę na tej wysokości, na której brzmi. Zmniejsz łopatki wiatraczka, aby pozytywka grała szybciej, pozwól sprężynie się rozkręcić, aż mechanizm stanie na akordzie, mocniej wytłum zęby albo skróć jeden ząb i zobacz, jak jego nuta schodzi ze swojego rzędu.
Zaparz espresso w przeciętym na pół ekspresie z jednym bojlerem i obserwuj, jak rośnie ciśnienie, jak front zwilżania przesuwa się w dół przez pastylkę kawy i jak kawa napełnia filiżankę. Zmiel kawę drobniej lub grubiej, zmień dawkę, temperaturę zadaną bojlera, zawór nadmiarowy i łagodny rozruch pompy, zacznij od zimnego ekspresu albo załóż ślepe sitko i zobacz, jak zawór nadmiarowy utrzymuje ciśnienie.
Odwiruj dwie probówki z dużymi i małymi kulkami i zatrzymaj cykl, gdy duże są już na dnie, a większość małych pozostaje w zawiesinie; porównaj krótkie i długie cykle, różne prędkości i bardziej lepką ciecz. Potem nalej za mało wody do jednej probówki wyważającej i obserwuj, jak wał wirnika zatacza okręgi przy przejściu przez prędkość krytyczną: przy wolnej rampie zadziała wyłącznik niewyważenia, przy szybkiej wirnik przejdzie, a z wyłączonym hamulcem znów zacznie się trząść podczas wybiegu.
Przeprowadź skrzydło przez cały zakres kątów natarcia aż za przeciągnięcie, odczytaj jego siłę nośną, opór i moment z wagi tensometrycznej pod podłogą, a potem porównaj zmierzoną biegunową z prawdziwą. Skalibruj wagę jednym obciążnikiem na kanał albo piętnastoma obciążeniami złożonymi, pochyl jej cięgna siły nośnej, dodaj szum i skróć uśrednianie, i zobacz, co z oporem robią przesłuchy między kanałami, szum i zera dryfujące przy nagrzewaniu.
Skanuj odlew aluminiowy kąt po kącie i obserwuj, jak na monitorze z projekcji rentgenowskich narasta jego przekrój, a potem znajdź ukrytą porę i zmierz ją. Zmniejsz dawkę, ogranicz liczbę projekcji, włącz pełne widmo i przesuń oś stołu obrotowego względem promienia centralnego, aby zobaczyć szum, smugi, efekt miseczkowy i podwojone krawędzie, a na koniec podaj rekonstrukcji przesunięcie osi, by znów uzyskać ostry obraz.
Trzy turbiny stoją w rzędzie na wietrze, a każda tylna znajduje się w śladzie aerodynamicznym tych przed nią. Rozsuń je lub przesuń w bok, zmień kierunek wiatru i pozwól przedniej turbinie odsunąć swój ślad, obracając gondolę, albo zwiększyć kąt nastawienia łopat, by zostawić pozostałym więcej wiatru: zobacz, ile farma daje łącznie.
Pływak porusza się na falach w górę i w dół wzdłuż pala, a generator liniowy go hamuje. Dostrój tłumienie generatora i masę pływaka do fal i obserwuj, jak moc średnia rośnie aż do granicy, jaką może odebrać pływak w ruchu nurzania; potem puść falowanie nieregularne.
Zatrzymaj wodę pływu za groblą laguny, a potem przepuść ją przez turbiny. Wytwarzaj energię na odpływie albo w obu kierunkach, wybierz spad, przy którym rusza wytwarzanie, albo sam steruj śluzami i turbinami, i porównaj energię, jaką daje każdy pływ.
Nocą pompuj wodę na górę, a za dnia wypuszczaj ją z powrotem przez turbinę. Obserwuj poziomy wody i spad i sprawdź, ile oddaje pełny cykl: tarcie w rurociągu i sprawności maszyn zabierają swoją część w obu kierunkach, tym większą, im większy przepływ.
Pokryj impulsy mocy obciążenia, których samo przyłącze sieciowe nie jest w stanie pokryć: koło zamachowe oddaje energię, gdy zwalnia, i odbiera ją z powrotem, gdy przyspiesza. Porównaj wirniki, wpuść powietrze do komory i obserwuj wybieg wirnika.
Naładuj zbiorniki sprężarką i wypuść powietrze z powrotem przez rozprężarkę. Odprowadź ciepło sprężania w chłodnicy, zmagazynuj je w akumulatorze kamiennym albo zostaw w powietrzu, przechowaj sprężone powietrze przez wiele godzin i porównaj, ile oddaje każdy cykl.
Ogrzej trzy bloki mieszkalne z jednego kotła przez magistrale biegnące wzdłuż ulicy. Najdalszy blok dostaje najmniej wody, i to najchłodniejszej; zdław dopływ do bliskiego bloku, podnieś temperaturę zasilania albo pozwól termostatom zrównoważyć sieć i zobacz, ile tracą rury w mroźny dzień.
Dziewięć zwierciadeł podąża za słońcem po niebie i kieruje jego światło na odbiornik na szczycie wieży. Obserwuj, jak odbiornik rozgrzewa się do żarzenia, rozłóż punkty celowania lub zmniejsz odbiornik, aby zobaczyć, ile światła przechodzi obok, przepuść chmurę nad polem i porównaj pory roku.
Schłodź wodę z kondensatora instalacji, puszczając ją jak deszcz przez zraszalnik naprzeciw powietrza, które wentylator zasysa w górę. Zmieniaj obciążenie cieplne, wentylator i pogodę: woda nigdy nie staje się zimniejsza niż temperatura termometru mokrego powietrza, a w zimny, wilgotny dzień nad chłodnią unosi się pióropusz mgły.
Postaw ciężarówkę na pomoście albo przeprowadź ją przez most i obserwuj, jak pomost się ugina, a kable się przesuwają – w czterdziestokrotnym powiększeniu. Odczytaj kolory wieszaków: które ciągną mocniej, a które się luzują. Przetnij wieszak, skróć kable albo zmniejsz masę pomostu i zobacz, jak most kołysze się po szybkim przejeździe.
Potrząśnij dwoma identycznymi budynkami na jednym stole wstrząsowym: jeden stoi na fundamencie, drugi na łożyskach elastomerowych z rdzeniem ołowianym. Porównaj, jak mocno rzuca ich dachami, zmień okres i tłumienie łożysk i wyślij długi impuls, który dopchnie podstawę aż do ściany jej fosy.
Prześledź drogę stopni wokół całej ukrytej pętli: w górę pochylni jadą poziomo, na kołach łańcuchowych się obracają, a w drodze powrotnej jadą odwrócone. Załaduj stopnie, uruchom schody w górę lub w dół, poluzuj poręcz albo zmień stosunek jej prędkości i zatrzymaj obciążoną taśmę stopni, aby zobaczyć, jak daleko jeszcze się przesunie.
Posadź pasażerów, uruchom koło i pozwól mu wykonać jeden pełny obrót. Obciąż jedną stronę, osłab napęd, pozwól wiać wiatrowi albo gwałtownie zatrzymaj koło i obserwuj, jak gondole kołyszą się na sworzniach, podczas gdy napęd pracuje przeciw nierównemu ciężarowi.
Wypuszczaj wodę z naczynia przez mały otwór i mierz czas pływakiem, który unosi się w naczyniu odbiorczym. Porównaj walec, stożek i naczynie profilowane, utrzymuj stały poziom wody za pomocą zbiornika z przelewem i skalibruj podziałkę, aby zegar wskazywał dokładny czas.
Niektóre moduły należą do kilku Suites. Każdy wspólny eksperyment ma tutaj jeden opis.
